نگاهی از منظر روانشناسی تکاملی به پیش بینی رفتارهای همکاری و استراتژی جفت گزینی با هوش هیجانی

هدف پژوهش حاضر نگاهی از منظر روانشناسی تکاملی به پیش بینی رفتارهای همکاری و استراتژی جفت گزینی با هوش هیجانی بود. روش تحقیق توصیفی- همبستگی بود. جامعه پژوهش حاضر را تمامی افراد بین ۱۸ تا ۵۰ سال از نواحی مختلف شهر شیراز در سال ۱۴۰۴ تشکیل دادند. حجم نمونه پژوهش از جامعه یادشده براساس تعداد ابعاد متغیرها به تعداد ۱۹۰ نفر به روش نمونه گیری طبقه ای انتخاب شدند و به پرسشنامه های هوش هیجانی شات و همکاران (۱۹۹۸) و تاریخچه زندگی آریزونا(۲۰۱۷) پاسخ دادند. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با استفاده از نرم افزار SPSS۲۷ انجام شد. نتایج نشان داد که بین هوش هیجانی و رفتارهای همکاری رابطه معناداری وجود دارد. بین هوش هیجانی و استراتژی های جفت گزینی رابطه معناداری وجود دارد. نتایج نشان داد که افزایش نمره استراتژی تاریخچه زندگی، یعنی استفاده از استراتژی کند و انتخاب راهبرد k (ترجیح تخصیص به جای تلاش جسمانی و والدین/شخصیت گرایانه، تاکید بر بقای خود و/یا فرزندان فعلی به جای تولید موجودات جدید)، در مقابل راهبرد r (خصیص ترجیحی منابع به تلاش تولیدمثلی و جفت گیری می باشد و تاکید بر تولید موجودات جدید) می باشد، که رابطه مسقیم با هوش هیجانی دارد.همچنین هوش هیجانی بالاتر، همکاری بیشتر را میسر می سازد.

کلیدواژه ها:

روانشناسی تکاملی ، رفتارهای همکاری ، استراتژی جفت گزینی ، هوش هیجانی.