مدرسه ابتدایی با معیارهای طبیعت گرایی در جهت توسعه یادگیری

باتوجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری پایه های یادگیری و شخصیت فردی، استفاده از روش های آموزشی مبتنی بر طبیعت گرایی می تواند به بهبود فرآیند یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی کمک کند. روش تحقیق این مطالعه به صورت مروری و کتابخانه ای است. در این راستا، منابع معتبر علمی، مقالات پژوهشی و کتاب های مرتبط با موضوع طبیعت گرایی و آموزش ابتدایی موردبررسی قرار گرفته اند. نتایج نشان می دهند که ادغام عناصر طبیعت گرایی در برنامه های درسی، نه تنها موجب افزایش علاقه و انگیزه دانش آموزان برای یادگیری می شود، بلکه به تقویت تعاملات اجتماعی و پرورش مهارت های حل مسئله نیز منجر می گردد. علاوه بر این، استفاده از محیط های طبیعی به عنوان کانون یادگیری، به دانش آموزان فرصتی می دهد تا با دنیای پیرامون خود ارتباط برقرار کنند و تجربیات عملی و عمیق تری از آموخته های خود به دست آورند. در پایان، مقاله پیشنهاداتی برای طراحی و اجرای برنامه های آموزشی مبتنی بر طبیعت گرایی در مدارس ابتدایی ارائه می دهد که می تواند به عنوان الگویی برای بهبود کیفیت آموزشی در این دوره مهم یادگیری در نظر گرفته شود. این رویکردها به ویژه در عصر حاضر که نیاز به خلاقیت و تفکر انتقادی بیش ازپیش احساس می شود، می توانند راهگشا باشند.

کلیدواژه ها:

فضاهای آموزشی ، مدرسه ابتدایی ، کیفیت آموزشی ، فضاهای سبز