تاثیر مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی

پژوهش حاضر با هدف تحقق حرکت به سوی دانش محوری و رسیدن به برتری رقابتی با به کارگیری صحیح مدیریت دانایی در سازمان های آموزشی می باشد که از قابلیت ها و سرمایه های دانشی و فکری در جهت اهداف و بالابردن عملکرد به منظور اجرای بهینه اشتراک دانش، تولید، توزیع و سازماندهی، به تغییرات فزاینده ای در محیط پویای کنونی و عصر جدید منجر شود. بررسی ضرورت این پژوهش به روش مطالعه مروری و با بررسی آخرین مطالعات و منابع جمع آوری شده است. پس از مطالعات صورت گرفته این نتیجه حاصل شد که سازمان ها برای بقا در محیط به شدت رقابتی امروزی باید دانش جدید را در سازمان خود ایجاد نموده، توزیع کرده و آن را تبدیل به کالاها و خدمات نمایند. برای رسیدن به این هدف، بایستی مقوله دانش درون سازمان ها مدیریت شود. در سازمان های آموزشی، مدیریت دانش نقش مهمی در تولید فرهنگ کار تیمی و دستیابی به مزایای فرایند مشارکت و تشریک مساعی دارد و می تواند زمینه ای فراهم نماید تا کارکنان به تغییر از ذخیره ی دانش به نشر دانش ترغیب شوند و دیدگاه ها و نظرات خود را بیان کنند و قادر باشند دانش معتبری تولید کنند تا توانمند گشته و به آموزش و توسعه بپردازند. ایجاد محیطی برای اشتراک، انتقال و تقابل دانایی در میان اعضای سازمان از اهداف اولیه ای است که بدین منظور ضروری به نظر می رسد، چرا که مدیریت دانایی می تواند گستره ای از ویژگی های عملکرد سازمانی را با قادر ساختن شرکت به عملکرد هوشمندانه تر بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، سازمان های آموزشی ، سیستم یاددهی-یادگیری