رشد کیفی دانش آموزان در نظام آموزشی با بهره گیری از روش های دقیق برنامه درسی

سبک اداره هر کشور عمدتا تابع اوضاع سیاسی، اقتصادی، جغرافیایی، مقتضیات زمان و مکان، عقاید و آراء فائق بر جامعه و یا به طور کلی تابع رشد سیاسی و اجتماعی و فرهنگی افراد آن جامعه است. از دهه های گذشته بحث آموزش زبان بسیار مورد توجه بوده است. به تبع آن، برنامه درسی و ارزشیابی از برنامه درسی به عنوان عنصر جدایی ناپذیر از برنامه تبدیل شد. ارزشیابی از برنامه درسی یکی از مهم ترین ارکانی است که در آموزش زبان باید بدان توجه داشت. ارزشیابی، عناصر بسیاری را در بر می گیرد. ارزشیابی از آموزشگاه، ارزشیابی از معلمان، ارزشیابی از منابع درسی و مانند آن از این جمله است. با افزایش چشم گیر زبان آموزان پس از جنگ جهانی دوم، زبان شناسان همواره در پی یافتن اصول و روش هایی برای آموزش زبان و تدوین برنامه درسی بوده اند. آن ها خصیصه اصلی موفقیت در برنامه را در گرو وفاداری به نحوه اجرای آن می دانستند. بنابراین از نظر آنان زمانی می توان انتظار دست یابی به اهداف مورد نظر یک برنامه را داشت که برنامه به همان نحو که برنامه ریزی شده است، اجرا گردد. ارزشیابی از برنامه موجب می گردد تا سرمایه گذاران و برنامه ریزان از نحوه اجرای برنامه، مزایا و معایب آن مطلع گردند و درباره تغییر یا توقف آن بر اساس اطلاعات به دست آمده، تصمیم گیری کنند.

کلیدواژه ها:

آموزش و پرورش ، توسعه آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، محیط مدرسه