بازیافت پسماند قهوه مصرف شده در ملات های ژئوپلیمری: رویکردی پایدار برای کاهش اثرات زیست محیطی و بهبود خواص مکانیکی

پسماند قهوه مصرف شده یکی از زباله های زیستی پرحجم و تجزیه پذیر است که در صورت دفن یا انباشت نامناسب می تواند منجر به تولید گازهای گلخانه ای و آلودگی منابع شود. بازیافت این پسماند در ملات های ژئوپلیمری، به عنوان مصالح ساختمانی نوین، رویکردی پایدار برای کاهش اثرات زیست محیطی آن محسوب می شود. در این پژوهش، پسماند قهوه در سطوح مختلف ۱، ۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰ و ۳۰٪ وزنی جایگزین سرباره کوره آهن گدازی (GGBFS) در ملات ژئوپلیمری شد و کارایی به همراه عملکرد مکانیکی نمونه ها شامل مقاومت فشاری، کششی و خمشی در سنین ۷، ۲۸ و ۵۶ روز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که با افزایش مقدار پسماند قهوه، مقاومت فشاری کاهش خواهد یافت، اما در سنین بالاتر برخی ترکیبات عملکرد مناسبی در مقاومت های کششی و خمشی از خود نشان دادند. بیشترین مقاومت کششی و خمشی مربوط به نمونه های حاوی ۱۵% و ۲۰% پسماند قهوه بود که به ترتیب در سن ۵۶ روز حدود ۱۹% و ۷% افزایش نسبت به نمونه مرجع نشان دادند. آزمون مقاومت فشاری پس از حرارت دهی نیز کاهش محسوس تری در نمونه های حاوی تفاله قهوه نسبت به نمونه مرجع نشان داد. این نتایج نشان می دهند که استفاده هدفمند از پسماند قهوه نه تنها راهکاری موثر برای کاهش زباله های زیستی است، بلکه می تواند برخی خواص مکانیکی ملات ژئوپلیمری را نیز بهبود بخشد.

کلیدواژه ها:

پسماند قهوه ، ملات ژئوپلیمر ، عملکرد مکانیکی ، دمای بالا ، محیط زیست