بررسی اثر افزودن نانو اکسید آنتیموان بر خواص آکوستیکی و مقاومتی بتن

آلودگی صوتی یکی از مهم ترین مشکلات زیست محیطی و بهداشتی عصر حاضر است که به دلیل افزایش جمعیت شهری، رشد صنعتی و توسعه حمل و نقل، در حال گسترش است. یکی از راهکارهای اصلی در مقابله با آلودگی صوتی، استفاده از سیستم های عایق صوتی است که قادر به جلوگیری از انتقال صدا و کاهش اثرات منفی آن بر محیط های داخلی و خارجی باشند. در این زمینه، بتن به عنوان یک ماده ساختمانی شناخته شده با خواص مکانیکی بالا، نقش ویژه ای در کاهش آلودگی صوتی ایفا می کند. بتن های معمولی به طور طبیعی دارای ویژگی هایی هستند که مانع از عبور برخی از امواج صوتی می شوند. با این حال، استفاده از بتن عایق صوتی می تواند کارایی بیشتری در کاهش صدا داشته باشد. این نوع بتن ها با افزودنی های خاص توانایی جذب و دفع امواج صوتی را افزایش می دهند. در این تحقیق، اثر افزودن نانو اکسید آنتیموان در بتن و تاثیر آن بر خواص آکوستیکی و مقاومتی بررسی شده است. هدف از این تحقیق، بهبود عملکرد صوتی بتن برای کاهش انتقال صدا و افزایش مقاومت مکانیکی آن از طریق استفاده از نانو آنتیموان بوده است. برای این منظور، از نانو دی اکسید آنتیموان در نسبت های مختلف ۱/۰، ۳/۰، ۵/۰، ۷/۰ و ۹/۰ % وزنی سیمان در بتن استفاده شد و مورد آزمایش های اسلامپ، مقاومت فشاری، مقاومت کششی، مقاومت خمشی و بررسی انتقال صوت با لوله امپدانس قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از ۹/۰ % نانواکسید آنتیموان می تواند موجب بهبود در عملکرد آکوستیکی، از جمله کاهش انتقال صدا، گردد. همچنین استفاده از ۳/۰ % نانواکسید آنتیموان توانست موجب افزایش ۲۲% مقاومت فشاری بتن در سن ۹۰ روز گردد. اما استفاده از این ماده تاثیر قابل توجهی بر روی مقاومت خمشی یا کششی بتن نداشت.

کلیدواژه ها:

نانو آنتیموان ، افت انتقال صوت ، آکوستیک صوت ، لوله امپدانس ، نانو مواد