تحلیلی بر ساماندهی کاربری های حاشیه رودخانه های شهر نور جهت توسعه گردشگری پایدار

بسیاری از شهرهای بزرگ جهان در کنار رودخانه ها شکل گرفته اند و حریم رودخانه ها امکانات منحصربه فردی را برای شهروندان فراهم کرده اند. اما در ایران، این موهبت طبیعی نادیده گرفته شده و با چالش های اجتماعی و زیست محیطی همراه شده است. شهر نور در استان مازندران و در سواحل جنوبی دریای خزر واقع شده و دارای رودخانه هایی با رژیم دائمی است که از میان بافت های شهری عبور می کنند، اما آن طور که باید به این موضوع توجه نشده و کناره رودخانه ها با پتانسیل بالا برای زیباسازی و بهبود منظر شهری، بلااستفاده مانده و منظری نازیبا را به نمایش گذاشته است. این پژوهش به تحلیل ساماندهی کاربری های حاشیه رودخانه های شهر نور می پردازد تا گردشگری شهر نور در راستای پایداری قرارگرفته و در مسیر توسعه پایدار گام بردارد. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و میدانی و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه است. جامعه آماری شامل شهروندان (۳۷۹ پرسشنامه) و متخصصان (۳۰ پرسشنامه) است. از تحلیل های آماری، آزمون همبستگی پیرسون، تی تک نمونه ای و فریدمن در SPSS و از نرم افزار GIS برای تحلیل نقشه ها استفاده شد. برای بررسی وضع موجود و ارائه راهکارها از تکنیک متاسوآت بهره گرفته شد. اولویت بندی معیارهای ساماندهی کاربری ها نشان داد که این معیارها به ترتیب اولویت شامل کالبد و زیرساخت ها، امنیت و حفاظت، محیط زیست، مباحث اقتصادی، حمایت نهادی و قانونی، امکانات رفاهی و تفریحی، و مشارکت عمومی بوده و همچنین، معیارهای گردشگری پایدار در حاشیه رودخانه های شهر نور به ترتیب اهمیت شامل اقتصادی، کالبدی، اجتماعی و زیست محیطی هستند.

کلیدواژه ها:

رودخانه های شهری ، ساماندهی کاربری ها ، توسعه گردشگری پایدار ، حاشیه رودخانه ها ، شهر نور