اثربخشی مداخله مثبت نگر بر بی صداقتی تحصیلی خودکنترلی و تنش های تحصیلی دانش آموزان تکلیف گریز

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی مداخله مثبت نگر بر بی صداقتی تحصیلی، خودکنترلی و تنش های تحصیلی دانش آموزان تکلیف گریز بود . با توجه به شیوع فزاینده رفتارهای تکلیف گریزی و پیامدهای آن همچون افزایش تنش های تحصیلی، کاهش خودکنترلی و گرایش به بی صداقتی تحصیلی، مداخله در این حوزه اهمیت فراوان دارد . روش پژوهش: پژوهش حاضر به شیوه نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد . جامعه آماری شامل دانش آموزان دوره اول متوسطه یک منطقه آموزشی بود که بر اساس گزارش معلمان، دارای رفتارهای تکلیف گریز بودند . نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش آموز بود که به صورت هدفمند انتخاب و سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند . ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه بی صداقتی تحصیلی، پرسشنامه خودکنترلی و مقیاس تنش های تحصیلی بود . گروه آزمایش طی ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای در معرض مداخله مثبت نگر قرار گرفتند که محتوای آن شامل تقویت نقاط قوت، تمرین قدردانی، امید و خوش بینی، آموزش مدیریت هیجان های مثبت و راهبردهای خودتنظیمی بود . گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد . تحلیل داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره انجام گرفت . نتایج: نتایج نشان داد مداخله مثبت نگر موجب کاهش معنادار بی صداقتی تحصیلی و تنش های تحصیلی و نیز افزایش معنادار خودکنترلی در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل شد (