فراوانی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در گوشت پرندگان

چکیده

آلودگی موادغذایی می تواند به صورت مستقیم از طریق حیوانات آلوده به این باکتری و یا در نتیجه عدم رعایت بهداشت در مراحل تولید و توزیع و یا از طریق افراد شاغل در بخش موادغذایی ایجاد شود. آلودگی گوشت طیور به باکتری استافیلوکوکوس اورئوس به ویژه سویه های مقاوم به متی سیلین، یکی از نگرانی های عمده در حوزه ایمنی غذایی و بهداشت عمومی محسوب می شود. این مطالعه با هدف بررسی شیوع سویه های مقاوم به متی سیلین، الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی، و تایید مولکولی ژن mecA در نمونه های گوشت مرغ، بوقلمون و اردک انجام شد. در یک مطالعه توصیفی-مقطعی، تعداد ۱۵۰ نمونه گوشت طیور به صورت تصادفی انتخاب و مورد آزمایش قرار گرفت. جداسازی باکتری بر اساس روش های میکروبی و بیوشیمیایی استاندارد و تعیین مقاومت آنتی بیوتیکی با روش انتشار دیسک انجام شد. برای شناسایی ژن mecA از تکنیک واکنش زنجیره ای استفاده گردید. از مجموع ۱۵۰ نمونه، ۲۴ مورد (۱۶%) به استافیلوکوکوس اورئوس آلوده بودند که در میان آن ها ۱۳ نمونه (۶۶/۸%) به عنوان سویه های مقاوم به متی سیلین شناسایی شدند. گوشت مرغ با ۲۰٪، بیشترین و گوشت اردک با ۱۲%، کمترین میزان آلودگی را داشتند. بالاترین میزان مقاومت در سویه های مقاوم به متی سیلین نسبت به اگزاسیلین (۵۳/۸۴%) و اریترومایسین مشاهده شد، درحالی که کمترین مقاومت در برابر فورازوایدون و ونکومایسین گزارش گردید. یافته های این مطالعه نشان داد که گوشت طیور، به ویژه گوشت مرغ، می تواند به عنوان منبع بالقوه انتقال سویه های مقاوم به متی سیلین به انسان مطرح باشد. شناسایی مولکولی دقیق و نظارت بر مصرف آنتی بیوتیک ها در صنعت دام و طیور، گامی موثر در کنترل مقاومت میکروبی و ارتقای ایمنی موادغذایی محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

استافیلوکوکوس اورئوس ، متی سیلین ، آنتی بیوتیک ، گوشت پرندگان