بررسی پیش تیمارهای تغذیه ای بر ویژگی های جوانه زنی، محتوی رنگزیرهای فتوسنتزی و متابولیت های ثانویه آنتوسیانین و فنل بافت گیاهچه دو ژنوتیپ کنجد (Sesamum indicum L.)

کنجد (Sesamum indicum L.) یک گیاه روغنی از خانواده پدالیاسه است که به دلیل روغن و پروتئین با کیفیت بالا در مناطق گرم و خشک کشت می شود. پیش تیمار بذر یک روش است که بذر را قبل از کاشت برای جوانه زنی آماده می کند و شامل روش هایی مانند هیدروپرایمینگ، اسموپرایمینگ و نوتری پرایمینگ است. این مطالعه اثر تیمارهای پیش تیمار تغذیه ای بر خصوصیات جوانه زنی و پارامترهای رشدی گیاهچه های دو رقم کنجد، اولتان ویل دشتستانی و چمستان، بررسی کرد. تیمارها شامل کنترل، هیدروپرایمینگ، نیترات پتاسیم، کلسیم کلراید و سولفات آهن بودند. آزمایش به صورت فاکتوریل و در قالب طرح کاملا تصادفی در پتری دیش و شرایط آزمایشگاهی انجام شد. نتایج نشان داد که پیش تیمار بذر بر درصد جوانه زنی، محتوای آب نسبی، کلروفیل ها، آنتوسیانین، فنل و کاروتنوئید تاثیرگذار بود. همچنین، رقم چمستان واکنش کمتری نسبت به دیگر ژنوتیپ ها نشان داد. به طور کلی، پیش تیمار موجب بهبود ویژگی های بیوشیمیایی و افزایش متابولیت های ثانویه مانند فنل، آنتوسیانین و کاروتنوئید شد. بیشترین میزان کاروتنوئید در ژنوتیپ چمستان مشاهده شد و تیمار نیترات پتاسیم بیشترین میزان آنتوسیانین و فنل را داشت. در نهایت، پیش تیمار باعث کاهش سرعت واریانس جوانه زنی و بهبود همگنی آن شد و به گیاهچه ها کمک کرد تا سریع تر و یکنواخت تر جوانه بزنند.

کلیدواژه ها:

هیدروپرایمینگ ، نیترات پتاسیم ، ارقام کنجد ، میزان جوانه زنی