بررسی تاثیر رهبری معنوی بر مشارکت در رویدادهای گردشگری مذهبی با میانجیگری رفتار خادمانه و تعدیلگری ویژگی های جمعیت شناختی مشارکت کنندگان

وجود بیش از ۲۰ میلیون زائر سالانه در حرم مطهر رضوی، لزوم فهم سازوکارهای رفتاری خادمان را بیشتر کرده است. این پژوهش با تمرکز بر واحد «نعیم رضوان» می کوشد تا نشان دهد که چگونه «رهبری معنوی» مدیران، از راهگذر «رفتار خادمانه»، «مشارکت در رویدادهای گردشگری مذهبی» خادمیاران را ارتقا می بخشد. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی-تحلیلی است. جامعه آماری شامل ۱۹۰ خادمیار خانم فعال بود که با روش نمونه گیری تصادفی ساده، ۱۲۳ نفر برگزیده شدند. داده ها از طریق سه پرسش نامه استاندارد گردآوری شد. پایایی ابزارها با ضریب آلفای کرونباخ  و روایی سازه با تحلیل عاملی تاییدی، مورد تایید قرار گرفت. به منظور آزمون فرضیه ها، از مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که رهبری معنوی به طور مستقیم رفتار خادمانه و مشارکت در رویدادهای مذهبی را تقویت می کند. رفتار خادمانه نیز مشارکت را افزایش می دهد. همچنین اثر غیر مستقیم رهبری معنوی بر مشارکت، از مسیر رفتار خادمانه، معنادار بود. این در حالی است که متغیرهای جمعیت شناختی، تاثیر تعدیلگر معناداری نشان ندادند. یافته ها حکایت می کند که تقویت ابعاد چشم انداز الهام بخش، امید/ایمان و عشق نوع دوستانه در سبک رهبری می تواند روحیه خادمانه و میزان مشارکت عملی خادمیاران را ارتقا دهد. بر این اساس، پیشنهاد می شود که برنامه های توانمندسازی روان شناختی و آموزش مهارت های همدلی برای مدیران حرم در اولویت قرار گیرد. همچنین معیارهای رفتار خادمانه در ارزیابی عملکرد خادمیاران در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

رهبری معنوی ، مشارکت در رویدادهای گردشگری مذهبی ، رفتارخادمانه ، ویژگی های جمعیت شناختی