ارزیابی انرژی قابل سوخت و ساز کنجاله آفتابگردان با و بدون آنزیم به روش رگرسیون در خروس های بالغ لگهورن
محل انتشار: فصلنامه علوم دامی ایران، دوره: 56، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJAS-56-4_001
تاریخ نمایه سازی: 6 دی 1404
چکیده مقاله:
آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی به روش فاکتوریل با چهار سطح کنجاله آفتابگردان (۰، ۵ ، ۱۰، ۱۵) و دو سطح آنزیم (۰ ، ۳۵۰ گرم در تن) با استفاده از ۴۸ قطعه خروس بالغ لگهورن به منظور تعیین مقادیر انرژی قابل سوخت و ساز ظاهری تصحیح شده برای نقطه صفر تعادل نیتروژن (AMEn) کنجالهآفتابگردان به روش روش رگرسیون انجام شد. میانگین مادهخشک، خاکستر، پروتئینخام، عصاره اتری، فیبر نامحلول در شوینده خنثی (NDF) و فیبر نامحلول در شوینده اسیدی ( (ADFدر این آزمایش به ترتیب۹۰/۸۸، ۵/۶، ۳۳/۳۲، ۱/۳، ۸/۴۴، ۲۵ درصد و انرژی خام کنجاله آفتابگردان نیز برابر ۴۵۴۷ کیلوکالری در کیلوگرم بدست آمد. مقادیر AMEn کنجاله آفتابگردان به روش اختلاف در جیره پایه تعیین شد. با افزایش سطوح کنجاله آفتابگردان مقادیر قابلیت سوخت و ساز مادهخشک ، مادهآلی، AMEn و بازده انرژی خام به طور معنی داری کاهش یافت (۰۵/۰>P). مقدار AMEn برابر ۸۹/۷ درصد معادل۲۶۰ کیلوکالری در کیلوگرم درجیره حاوی سطح ۱۵درصد کنجاله آفتابگردان در مقایسه با جیره کنترل فاقد کنجاله آفتابگردان کاهش یافت. اثرات اصلی سطح آنزیم باعث افزایش معنیدار مقادیر AMEn و بازده انرژی خام شد (۰۵/۰>P )، بطوریکه باعث بهبود AMEn به میزان ۱۴/۱ درصد گردید. معادلات برآورد کننده AMEn کنجاله آفتابگردان با و بدون آنزیم به ترتیب برابر Y=۲۰۰۹.۷۵-۴.۱۷۱X با ضریب تعیین ۹/۰ و Y=۱۵۹۶.۱۴-۲.۴۱۴X با ضریب تبیین ۹۱/۰ بود. مقدار AMEn کنجاله آفتابگردان با و بدون آنزیم به ترتیب برابر با ۱۵۹۲و ۱۳۵۴ کیلوکالری در کیلوگرم برآورد شد. مقادیر حاصله برای AMEn کنجاله آفتابگردان در مطالعه حاضر برای تنظیم جیره های غذایی طیور پیشنهاد شده و احنمالا می تواند در پیشگویی عملکرد پرنده موثر باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
روناک زمانی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
حسین جانمحمدی
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
یوسف دیده بان
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
علی خدادادی
بهداشت ومواد غذایی، دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :