ارزشیابی تربیتی در کلاس درس: تلفیق اخلاق و سنجش تحصیلی

این مقاله مروری با هدف ارزشیابی تربیتی در کلاس درس: تلفیق اخلاق و سنجش تحصیلی نگاشته شده است. ارزشیابی در کلاس درس تنها ابزاری برای سنجش دانش و مهارت های دانش آموزان نیست، بلکه نقشی بنیادین در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و ارزش های اخلاقی آنان ایفا می کند. رویکردهای سنتی سنجش تحصیلی اغلب بر اندازه گیری صرفا شناختی تمرکز دارند، در حالی که ارزشیابی تربیتی فراتر از این نگاه، به دنبال تلفیق ابعاد اخلاقی و ارزشی با فرآیندهای سنجش و بازخورد است. این تلفیق به معنای توجه به رشد اخلاقی دانش آموزان، تقویت صداقت، مسئولیت پذیری، احترام به حقوق دیگران، و تفکر انتقادی در کنار ارزیابی پیشرفت تحصیلی آن ها است. مقاله حاضر با بررسی ادبیات موجود، به تبیین اهمیت این تلفیق، چالش های پیش رو، و راهکارهای عملی برای پیاده سازی ارزشیابی تربیتی در محیط کلاس درس می پردازد. یافته ها نشان می دهند که رویکردهای ارزشیابی مانند ارزیابی عملکردی، خودارزیابی، ارزیابی همسالان، و بازخورد سازنده، با تاکید بر فرآیند یادگیری و رشد فردی، می توانند زمینه ساز تلفیق موثر ابعاد اخلاقی و تحصیلی شوند و به تربیت دانش آموزانی با صلاحیت های آکادمیک و اخلاقی بالا کمک کنند.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی تربیتی ، سنجش تحصیلی ، اخلاق ، کلاس درس ، بازخورد ، رشد اخلاقی ، خودارزیابی.