بررسی موانع و ارائه راهکارهای ارتقای بهره وری کارکنان بخش دولتی بهداشت و درمان بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری

بهره وری کارکنان در بخش دولتی بهداشت و درمان یکی از چالش های اصلی نظام سلامت ایران است که تحت تاثیر ساختارهای اداری، قوانین و سیاست های اجرایی قرار دارد. این مقاله مروری به بررسی موانع موجود در ارتقای بهره وری کارکنان این بخش بر اساس قانون مدیریت خدمات کشوری می پردازد و راهکارهای عملی برای بهبود آن ارائه می دهد. قانون مدیریت خدمات کشوری به عنوان چارچوب اصلی مدیریت منابع انسانی در دستگاه های اجرایی، اهداف مهمی مانند افزایش کارایی، کاهش تمرکز تصمیم گیری و استقرار نظام های نوین مدیریتی را دنبال می کند، اما اجرای ناکامل آن در بخش بهداشت و درمان منجر به موانعی نظیر بوروکراسی اداری، کمبود انگیزش، مشکلات ساختاری و چالش های منابع انسانی شده است. موانع اصلی شامل محدودیت های قانونی در پرداخت ها، عدم اجرای کامل مواد مرتبط با توسعه منابع انسانی، چالش های انگیزشی کارکنان بالینی و اداری، و مسائل مربوط به سلامت اداری و فساد است. راهکارها بر پایه تقویت آموزش، اصلاح فرآیندها، همکاری با بخش خصوصی، اجرای دقیق قوانین ارتقای بهره وری بالینی و تمرکز بر مدیریت عملکرد تاکید دارند. این مطالعه نشان می دهد که با اصلاحات ساختاری و فرهنگی، می توان بهره وری را به طور قابل توجهی افزایش داد و کیفیت خدمات سلامت را بهبود بخشید. نتایج حاکی از آن است که ادغام رویکردهای همکاری محور و سیاست های تنظیمی می تواند نقش کلیدی در پایداری نظام سلامت ایفا کند.

کلیدواژه ها:

بهره وری کارکنان ، بخش دولتی بهداشت و درمان ، قانون مدیریت خدمات کشوری ، موانع ساختاری ، راهکارهای مدیریتی.