بررسی ادعای مطرح شده در کتاب (بررسی فقهی- اجتماعی لباس دین) مبنی بر بدون پشتوانه بودن لباس روحانیت

لباس روحانیت نمادی برای تبلیغ دین است و از جانب بزرگان مقدس شمرده میشود ؛ اما از آنجایی که سنت پیامبران و ائمه بر عدم لباس پوشیدن متمایز با مردم زمان خویش استوار بود ، و لباس خاص و ثابتی را به عنوان نماد برای خود اتخاذ نکردند ، و همچنین روایاتی که از جانب آن بزرگواران وارد شده که دلالت بر عدم مطلوبیت تمایز و شهرت به وسیله ی لباس دارند ، این سوال به وجود آمد که پس چرا امروزه روحانیت که اشتغال خود را اشتغال پیامبران می شمارند ، لباسی متمایز از مردم می پوشند؟ براستی آیا این لباس پشتوانه دینی دارد و واقعا مقدس است ؟ در این سطور سعی شده که اجمالا دلایل مخالفان و موافقان متمایز پوشیدن برای روحانیت ذکر شود وسپس پاسخی که به نظر رسید منصفانه و دقیق است ، تشریح و تبیین گردد.