تبدیل املاک شهرداری به منابع درآمدی پایدار؛ یک مدل یکپارچه مدیریتی

در دهه های اخیر، شهرداری ها در سراسر جهان با چالش های مالی جدی مواجه بوده اند که عمدتا ناشی از وابستگی زیاد به منابع غیرپایدار درآمدی مانند کمک های دولتی، مالیات های کوتاه مدت و درآمدهای ناشی از ساخت وساز بوده است. این وابستگی موجب شده است که توان شهرداری ها در ارائه خدمات عمومی موثر و سرمایه گذاری در زیرساخت های شهری کاهش یابد و در نتیجه پایداری مدیریت شهری به خطر بیفتد. در چنین شرایطی، بهره برداری موثر و هوشمندانه از املاک و دارایی های شهری به عنوان یکی از منابع بالقوه درآمدی پایدار مطرح می شود. این دارایی ها می توانند از طریق مدل های مدیریتی نوآورانه، از دارایی های راکد و بدون استفاده به منابع پول ساز تبدیل شوند و به تقویت مالی شهرداری ها کمک کنند. پژوهش حاضر بر اساس تحلیل کتابخانه ای و بررسی نظام مند ادبیات موضوع، به بررسی نقش املاک شهرداری در تامین درآمد پایدار می پردازد و یک مدل یکپارچه مدیریتی برای تبدیل املاک به منابع درآمدی مستمر پیشنهاد می کند. این مدل بر مبنای ترکیب اصول مدیریت دارایی، ارزش گذاری مستمر املاک، بهره برداری چندمنظوره و مشارکت عمومی–خصوصی طراحی شده است، به گونه ای که هم ارزش اقتصادی دارایی ها حفظ شده و هم خدمات اجتماعی شهری ارتقاء یابد. نتایج نشان می دهد که اعمال چنین مدلی می تواند به افزایش پایداری مالی، کاهش نوسانات درآمدی و بهبود سطح خدمات شهری منجر شود، به شرط آنکه چارچوب قانونی مناسب و ابزارهای نظارتی کارآمد در فرآیند اجرا لحاظ شوند.

کلیدواژه ها:

درآمد پایدار شهرداری ، مدیریت دارایی های شهری ، املاک شهرداری ، مشارکت عمومی–خصوصی ، یکپارچگی مدیریتی