تاثیر مولفه های اقتصاد دانش بنیان بر سپرده های قرض الحسنه در بانک های دولتی

یکی از اشکالی که به منظور جذب وجوه پس¬اندازکنندگان و عرضه آن¬ها به نیازمندان در قانون عملیات بانکی بدون ربا تجویز شده، قرض¬الحسنه است. حقوق و امتیازاتی که این عقد برای دو طرف قرارداد فراهم بوجود آورده باعث جذابیت آن هم برای جمع آوری پس¬اندازها و هم جهت عرضه وجوه سرمایه¬گذاری شده است. مولفه¬های اقتصاد دانش-بنیان یکی از عوامل تعیین کننده، افزایش سپرده های قرض الحسنه محسوب شده است. زیرا، بهبود حاکمیت قانون، بهبود رژیم های نهادی و اقتصادی، ارتقاء سیستم¬های ارتباطی از قبیل اینترنت و خلق فناوری های نوین منجر به افزایش اطمینان به نظام بانکی و افزایش تمایل مردم برای سپرده¬گذاری و همچنین افزایش سپرده های قرض الحسنه شده است. همچنین الکترونیکی شدن خدمات بانکی در حوزه قرض الحسنه منجر به افزایش تمایل به سپرده گذاری در سپرده های قرض الحسنه و از سوی دیگر، ارتقاء سیستم های ارتباطی منجر به تخصیص بهینه منابع قرض الحسنه شده است. لذا هدف این پژوهش، بررسی تاثیر مولفه¬های اقتصاد دانش¬بنیان بر سپرده های قرض الحسنه در ایران طی دوره ۱۴۰۱-۱۳۷۷ با استفاده از روش خودرگرسیون برداری با وقفه توزیعی(ARDL) در داده های فصلی است. نتایج در کوتاه مدت نشان دهنده، مولفه¬های اقتصاد دانش بنیان اثر مثبت و معناداری بر سپرده های قرض الحسنه دارند اما در بلندمدت، متغیر آموزش و منابع انسانی تاثیر مثبت و معناداری بر سپرده های قرض الحسنه دارد. همچنین تاثیر متغیرهای ابداعات و زیرساخت¬های اطلاعاتی بر سپرده های قرض الحسنه در بلندمدت تایید نشده است. اما متغیر رژیم¬های نهادی و اقتصادی در بلندمدت، تاثیر منفی و معناداری با قرض الحسنه برقرار نماید.

کلیدواژه ها:

"اقتصاد دانش بنیان" ، " دانش" ، "سپرده گذاری" ، "قرض الحسنه" ، " ARDL"