تبیین تاثیر انرژی های تجدیدپذیر بر رقابت های ژئوپلیتیکی در قرن بیست و یکم؛ با تاکید بر غرب آسیا

توسعه ی شتابان اقتصاد جهانی منجر به افزایش مصرف سوخت های فسیلی شده و بهره برداری از این منابع با سرعتی شتابان در حال حرکت است، در حالی که در مقابل نیاز و مصرف فزاینده، ذخایر و در دسترس بودن آن ها رو به کاهش می باشد و با روند مصرف کنونی، بشریت با مشکل واقعی اتمام ذخایر این منابع تجدیدناپذیر مواجه می شود. کاهش سریع سوخت های فسیلی و نگرانی فزاینده در مورد پایان یافتن ذخایر آن، جهان را به سمت یک مقطع حساس در انتقال انرژی سوق داده و انرژی های تجدیدپذیر به عنوان راه حل جایگزین مطرح شده است. بر این اساس، سوال محوری پژوهش حاضر این است که با کاهش منابع کنونی انرژی های فسیلی، نیازهای گسترده جوامع بشری در زمینه انرژی چه وضعیتی پیدا خواهد کرد؟ هدف پژوهش، بررسی پیرامون منابع جدید انرژی به ویژه منابع انرژی های تجدیدپذیر با تاکید بر انرژی خورشید و باد و نقش آنها در انتقال انرژی و شکل گیری رقابت های ژئوپلیتیکی جدید است که موضوع رقابت های ژئوپلیتیکی در زمینه انرژی را از سوخت های فسیلی به سمت انرژی های تجدیدپذیر تغییر می دهد. ماهیت و هدف پژوهش، کاربردی و مسئله محور و مبتنی بر منابع اسنادی، شیوه ی تجزیه و تحلیل داده ها هم براساس روش استدلالی و استنباطی می باشد. یافته های این پژوهش نشان می دهد؛ مناطق جغرافیایی دارای تابش خورشید و مناطق بادخیز جهان که عمدتا منطبق بر مناطق خشک و نیمه خشک جهان نظیر غرب آسیا، شمال آفریقا، صحرای آفریقا، بخش های غربی چین، مناطق خشک هند، مناطق بیابانی در آفریقا و آمریکای جنوبی و نیز مناطق بادخیز قطب جنوب و سایر مناطق مشابه، در آینده نزدیک به عنوان مناطق ژئواستراتژیک و ژئواکونومیک جدید ظاهر شده و به همین دلیل، به میدان رقابت های ژئوپلیتیکی به خصوص از سوی قدرت های بزرگ جهانی تبدیل خواهد شد.

کلیدواژه ها:

انرژی های تجدیدپذیر ، ژئوپلیتیک ، ژئواکونومیک ، ژئواستراتژیک ، رقابت های ژئوپلیتیکی