بررسی وضعیت حقوقی کودکان کار در حقوق ایران

کار کودکان به نوعی بهره برداری از ظرفیت بالقوه نسل آینده به نفع نسل کنونی است و فرصت های توسعه فردی را از کودکان سلب می کند. نظام های حقوقی برای مواجهه با این مسئله راهکارهای مختلفی اتخاذ کرده اند. در این میان، نظام حقوقی ایران سیاست ممنوعیت مطلق کار کودکان را اجرا می کند که به نظر می رسد با واقعیت های فرهنگی و اقتصادی جامعه هماهنگی کافی ندارد. یک راهکار جایگزین می تواند محدودسازی تمام انواع کار کودکان باشد و درعین حال، ممنوعیت هوشمندانه ای برای آن دسته از فعالیت هایی اعمال شود که منجر به شرایط بردگی کودکان می شود. بردگی در اینجا به معنای قرار گرفتن در موقعیت هایی نظیر اعمال حقوق مالکیت بر انسان، انجام بدترین اشکال کار یا محروم بودن از زمان شخصی است. دولت می تواند از طریق نظارت فعالانه، مسئولیت پذیر کردن بخش خصوصی در قبال کار کودکان، بازنگری در جایگاه حقوقی کودک، حذف استثنائات از شمول قانون کار و تمایزگذاری بین انواع کار بر اساس حداقل سن ورود و شرایط هر شغل، از قرار گرفتن کودکان در چنین وضعیت هایی که ناشی از روابط کاری است، جلوگیری کند.

کلیدواژه ها:

کار کودک ، حقوق ایران ، کنوانسیون حقوق کودک ، حقوق کار