بررسی جرم شناختی نقش سوگیری گذشته نگری مثبت در تکرار جرم

ذهن انسان در ذخیره و یادآوری وقایع گذشته به دقت یک دستگاه ضبط یا رایانه عمل نمی کند بلکه به علت محدودیت در ظرفیت شناختی و در راستای افزایش سازگاری عاطفی فرد با محیط پیرامون، دائما در حال تغییر و بازساخت خاطرات و تجربیات گذشته است و در این امر، وقایع را خوشایندتر و مطلوب تر از آنچه فی الواقع بوده ترسیم می نماید. این پدیده در علم روان شناسی با عنوان گذشته نگری مثبت شناخته می شود که در مسئله تکرار جرم با حقوق کیفری تلاقی می کند. مثبت نگری وقایع نامطلوب گذشته همچون تجربیات جرایم ارتکابی سبب می گردد که افراد پس از گذشت مدتی از ارتکاب جرم و تحمل مجازات، مجددا به سمت زندگی مجرمانه کشانده شوند چراکه متاثر از خطای شناختی مورد بحث، جرم و عواقب آن همچون مجازات را آنچنان نامطلوب به خاطر نمی آورند.

کلیدواژه ها:

تکرار جرم ، خطای شناختی ، رفتاردرمانی ، گذشته نگری مثبت