مدلسازی و مطالعه بالستیک داخلی اثر لقی بین مدل و لوله پرتاب در آزمایشگاه ایرویالستیک دانشگاه شیراز و مقایسه با داده های تجربی

امروزه استفاده از پرتابگرهای گاز سبک یکی از رایج ترین و به صرفه ترین روش های آزمایش ایروبالستیکی می باشد. در پرتابگرهای گاز سبک تک مرحله ای، مدل با استفاده از نیرویی که توسط منبع پرفشار گاز به آن وارد می شود درون لوله پرتاب حرکت می کند، لذا در صورت وجود لقی زیاد بین لوله پرتابگر و مدل، نشت گاز به جلو مدل و برخورد میان مدل و لوله پرتاب موجب اتلاف انرژی، خوردگی سطح لوله پرتاب و مدل و همچنین تغییر زاویه مدل در خروجی پرتابگر می شود. هدف از انجام این پژوهش، بررسی تاثیر میزان لقی در عملکرد پرتابگر است. تاثیر این پدیده از منظر جریان سیال و دینامیک حرکت مدل دون لوله و برخورد آن با بدنه قابل بررسی است. به منظور بررسی سیالاتی تاثیر نشت گاز بین لوله پرتاب و مدل از نرم افزار دینامیک سیالات محاسباتی و جهت بررسی تاثیر برخورد بین مدل و لوله پرتاب از نرم افزار تحلیل خودکار دینامیکی سیستم های مکانیکی(آدامز) استفاده شده است. همچنین سلسله نتایج حاصل از انجام آزمایشاتی که در آزمایشگاه ایروبالستیک دانشگاه شیراز به این منظور صورت گرفته، ارائه و با نتایج فوق مقایسه شده است. بدین صورت حداکثر لقی قابل قبول (لقی مجاز) در آزمایشات ایروبالستیکی مورد نظر مشخص گردیده است.

کلیدواژه ها:

آزمایشگاه ایروبالستیک دانشگاه شیراز ، پرتابگر تک مرحله ای ، بررسی دینامیکی و ایرودینامیکی لقی ، لقی مجاز