بررسی خواص الئورزین صمغ باریجه استخراج شده به روش حلال های عمیق یوتکتیک

حلال های یوتکتیک عمیق در استخراج متابولیت های گیاهی مزایای زیادی مانند سمیت کم، زیست تخریب پذیری، هزینه کم و سهولت آماده سازی نسبت به روش های مرسوم یافته اند. هدف این کار مقایسه حلال های یوتکتیک عمیق طبیعی در استخراج الئورزین باریجه (Ferula gummosa) و تعیین خواص شیمیایی، ساختمانی، ساختاری، حرارتی و رئولوژیکی آن است. شش مخلوط حلال یوتکتیک شامل کولین کلرید/اوره، اسید استیک، اسید لاکتیک، اسید فرمیک، فرمامید و گلیسرول در نسبت های ۲:۱ و ۳:۱ مورد ارزیابی قرار گرفت. بیشترین بازده برای کولین کلرید/اسید فرمیک، کولین کلرید/فورمامید به دست آمد. اجزای اصلی اولئورزین β-پینن (۲۷/۴۰%)، سیلکوفنشن (۹۳/۱۱%) و آلفا پینن (۵۳/۷%) بودند که توسط کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی مشخص شد. صمغ عمدتا از کربوهیدرات­ها ( ۳۹/۶۷% وزنی) تشکیل شده بود. الگوی پراش اشعه ایکس یک ریزساختار نیمه کریستالی را نشان داد. رفتار حرارتی صمغ با تجزیه و تحلیل حرارتی (TGA) ارزیابی شد و کالریمتری روبشی تفاضلی (DSC) دماهای زیر و بالای ۲۰۰ درجه سانتیگراد را به عنوان مناطق غالب کاهش وزن نشان داد. رفتار رئولوژیکی الئورزین رفتار غیرنیوتنی از نوع رقیق شونده با برش بود که با مدل قانون توان به خوبی برازش داده شد. مطالعه ساختار شیمیایی توسط طیف سنجی نشان داد که هیچ حلالی در الئورزین باقی نمانده است. بنابراین، الئورزین باریجه را می توان به عنوان یک ماده دارویی طبیعی نویدبخش استخراج شده با حلال های یوتکتیک مورد استفاده قرار داد، ضمن آنکه این حلال­های یوتکتیک به عنوان روشی سبز قابلیت استفاده برای بسیاری از ترکیبات گیاهی را دارند.

کلیدواژه ها:

استخراج ، الئورزین ، باریجه ، خواص عملکردی-ساختمانی