تحلیل هوشمند داده های تماس های ۱۳۷ یا ۱۲۵ جهت استخراج الگوهای خطر و پیش بینی بحران های شهری

این پژوهش با هدف تحلیل هوشمند داده های تماس سامانه های ۱۳۷ و ۱۲۵ به منظور استخراج الگوهای خطر و پیش بینی بحران های شهری انجام شده است. مسئله اصلی مطالعه، فقدان سازوکارهای داده محور برای بهره برداری از حجم گسترده گزارش های مردمی و تماس های اضطراری است که می تواند نقش موثری در پیشگیری، آمادگی و کاهش پیامدهای بحران های شهری ایفا کند. در این تحقیق، فرض بر آن است که داده های تماس دارای الگوهای مکانی–زمانی معنادار بوده و می توان با بهره گیری از روش های پیشرفته یادگیری ماشین، وقوع رویدادهای بحران خیز را پیش بینی کرد. داده های مورد استفاده شامل اطلاعات خام تماس های ثبت شده در بازه زمانی مشخص بوده که پس از پاک سازی، استانداردسازی و استخراج ویژگی، در چارچوب یک مدل تحلیلی چندمرحله ای مورد پردازش قرار گرفت. در مرحله مدل سازی، چند الگوریتم طبقه بندی و پیش بینی از جمله مدل های درختی، روش های تقویتی و شبکه های عصبی مورد ارزیابی قرار گرفتند. یافته ها نشان می دهد که الگوهای پرتکرار و نقاط داغ خطر در سطح شهر قابل شناسایی بوده و برخی ویژگی ها مانند زمان وقوع، نوع رخداد و موقعیت جغرافیایی بیشترین نقش را در پیش بینی دارند. همچنین مدل منتخب توانست با دقت قابل قبول، احتمال بروز بحران های محلی را بر اساس الگوهای رفتاری تماس ها پیش بینی کند. نتایج حاکی از آن است که تحلیل داده های گزارش مردمی و تماس های اضطراری می تواند به عنوان ابزاری کارآمد برای پشتیبانی تصمیم گیری و ارتقای تاب آوری شهری به کار رود. این پژوهش نشان می دهد که ترکیب داده های شهری با روش های هوش مصنوعی زمینه ساز توسعه سیستم های هشدار زودهنگام و بهبود مدیریت بحران شهری است.

کلیدواژه ها:

تحلیل داده ، سامانه ۱۳۷ ، سامانه ۱۲۵ ، پیش بینی بحران ، یادگیری ماشین