نقش فناوری های نوین آموزشی در برنامه ریزی درسی در قرن ۲۱

تحولات سریع فناوری های نوین آموزشی، نیازمند بازنگری و تحول در برنامه ریزی درسی قرن ۲۱ هستند. این مقاله مروری با هدف بررسی نقش فناوری های نوین در بهبود برنامه ریزی درسی و توسعه مهارت های قرن ۲۱ انجام شده است. منابع داده شامل ۱۰ مقاله علمی مرتبط با فناوری آموزشی، یادگیری فعال، یادگیری مشارکتی و شخصی سازی یادگیری بودند. یافته ها نشان می دهند که فناوری های نوین آموزشی، از جمله ابزارهای دیجیتال، هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، تاثیر قابل توجهی بر انعطاف پذیری برنامه های درسی، شخصی سازی مسیر یادگیری، افزایش تعامل و انگیزه دانش آموزان و تقویت مهارت های تفکر انتقادی، خلاقیت، حل مسئله و همکاری دارند. همچنین، ادغام فناوری با روش های فعال و شایستگی محور، فرصت های یادگیری مادام العمر را فراهم می کند و ارتباط دانشگاه و مدرسه با نیازهای بازار کار را تقویت می کند. با این حال، چالش هایی همچون محدودیت زیرساخت ها، مهارت های دیجیتال ناکافی معلمان، فاصله دیجیتال و ملاحظات اخلاقی نیز شناسایی شده اند. نتایج پژوهش، ارائه راهکارهایی شامل آموزش مستمر معلمان، توسعه زیرساخت ها، طراحی برنامه های درسی انعطاف پذیر و تلفیق فناوری با روش های سنتی و نوین را برای بهبود کیفیت آموزش و یادگیری توصیه می کند. این مقاله نشان می دهد که ادغام هدفمند فناوری های نوین آموزشی می تواند تحولی اساسی در برنامه ریزی درسی قرن ۲۱ ایجاد کند.

کلیدواژه ها:

فناوری های نوین آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، مهارت های قرن ۲۱ ، یادگیری فعال ، شخصی سازی یادگیری