به کارگیری طراحی آزمایشها و آنالیز گری جهت بهینه سازی کیفیت صافی سطح فولاد AISI۴۳۴۰ در تراشکاری با ابزار TiN

امروزه رقابت در صنایع مختلف بر کاهش میزان ضایعات تولید و بالابردن کیفیت محصول تولیدی متمرکز می باشد. در این مقاله افزایش کیفیت صافی سطح قطعه کارaisi۴۳۴۰ در فرآیند تراشکاری با ابزار کاربایدی tin مورد بررسی قرار گرفته است. به این منظور پارامترهای موثر در بهبود کیفیت سطح قطعه کار شامل سرعت برشی، میزان پیشروی و عمق برش ابزار به عنوان پارامترهای ورودی آزمایشات انتخاب شد. سپس درجات آزادی سیستم و تعداد سطوح مورد نیاز آزمایشات تعیین و آرایه های متعامد معادل محاسبه گردید. به این ترتیب بیست و هفت آزمایش برای اندازه گیری مقادیر صافی سطح قطعه طراحی و به ازا هر آزمایش سه مقدار برای سنجش پارامتر صافی سطح قطعه کار اندازه گیری شد. در ادامه با محاسبه مقادیر نسبت، ضریب و درجه گری توسط روابط به کار رفته، نمودار گری نهایی برای هر سه سطح از آزمایش ترسیم گردید. بر اساس نمودار گری، میزان تاثیر هر یک از پارامترهای ورودی آزمایش برای حصول به صافی سطح مناسب به صورت درصدی محاسبه و بهینه ترین مقادیر عددی برای آنها تعیین شد. مقایسه نتایج آنالیز گری با آزمایشات عملی انجام گرفته نشان دهنده صحت و توانایی این روش در پیش بینی میزان صافی سطح قطعه کار در فرآیند تراشکاری می باشد.

کلیدواژه ها:

تراشکاری ، طراحی آزمایش ، بهینه سازی ، آنالیز گری ، صافی سطح