بررسی موردی وتطبیق مفاهیم بنیادین و بایسته های انتظار در احادیث صحیح و موثق کتب معتبر روایی شیعه همراه تحلیل قرآنی و روایی احادیث (بررسی موردی وتطبیق حدیثی–اندیشه ای)

پدیده ظهور امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) از بنیادی ترین باورهای کلامی شیعه امامیه است که مبتنی بر حجم وسیعی از روایات منقول از معصومین (علیهم السلام) می باشد. این مقاله با هدف بازساخت و تحلیل علمی–پژوهشی محتوای حدیثی–کلامی مرتبط با ظهور، به بررسی مفاهیم محوری ذکر شده در منابع روایی می پردازد. تمرکز اصلی بر تحلیل گفتمانی احادیث در چهار حوزه کلیدی است: مسئله عدالت جهانی و دگرگونی معیارهای اجتماعی، رابطه متقابل عمل فردی و تحقق ظهور (انتظار فعال)، تبیین نشانه های ظهور و الزامات آمادگی اخلاقی منتظران، و جایگاه احساسات دینی در حفظ پیوستگی انتظار. همچنین، با توجه به حساسیت مبحث، ضوابط نقد و تحلیل حدیثی در زمینه ادله ظهور مورد تاکید قرار گرفته و تلفیقی از منظر قرآنی و روایی ارائه شده است. یافته ها نشان می دهد که تحقق وعده الهی ظهور، نه صرفا یک رویداد سیاسی–نظامی، بلکه پروژه ای عظیم برای احیای کامل ارزش های ایمانی و عدالت است که مستلزم تهذیب درونی و آمادگی سازمانی منتظران می باشد.

کلیدواژه ها:

ظهور ، انتظار ، عدل مهدوی ، نشانه ها ، تحلیل حدیثی ، کلام شیعه ، آمادگی اخلاقی