تحلیل تفسیری بداانگاری نزول عذاب بر قوم یونس ( ایه ۹۸ سوره یونس)

آیه ۹۸ سوره یونس در تفاسیر با سه رویکرد متفاوت ترجمه شده که منعکس کننده مبانی فکری مفسران است. ضرورت بررسی این موضوع از آن جهت است که بداء از مباحث کلیدی در فهم رابطه علم الهی، اراده تشریعی و تکوینی خداوند است که بر جهان بینی مسلمانان تاثیر دارد. رویکرد نخست به رفع عذاب قبل از نزول یا ظهور علائم آن اشاره دارد که می تواند موید وقوع بداء باشد، درحالی که دو رویکرد دیگر، رفع عذاب را پس از نزول یا مشاهده علائم آن توسط قوم تبیین می کنند. واژه “بداء” صراحتا در هیچ یک از تفاسیر بیان نشده است. این پژوهش با روش تطبیقی-تحلیلی، ترجمه های مختلف را واکاوی می کند تا امکان انطباق مفهوم بداء بر این آیه را بررسی نماید. نتایج پژوهش با استناد به سیاق آیات و تحلیل واژه “کشفنا”، دیدگاه رفع عذاب پیش از نزول یا ظهور علائم را تایید می کند که مصداقی از بداء الهی است. این یافته همسو با روایت امام صادق(ع) است: “ما بدا لله فی شیء الا کان فی علمه قبل ان یبدو له”؛ خداوند در هیچ امری بداء نکرد مگر آنکه در علم او پیش از بداء بوده است.

کلیدواژه ها:

بداء در قرآن ، آیه ۹۸ یونس ، کشف عذاب ، قوم یونس ، اراده الهی