بازتعریف سازوکارهای آموزشی برای ارتقای انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان در محیط های یادگیری پویا

تحولات سریع فناوری های آموزشی و تغییرات ساختاری در نظام های یادگیری، ضرورت بازتعریف سازوکارهای آموزشی را بیش از پیش آشکار کرده است. محیط های یادگیری پویا با قابلیت انعطاف، شخصی سازی و پاسخگویی به نیازهای متنوع دانش آموزان، امکان ارتقای انگیزش و عملکرد تحصیلی را فراهم می کنند. این پژوهش با هدف بررسی سازوکارهای موثر در بهبود انگیزش و یادگیری دانش آموزان در چنین محیط هایی، به تحلیل روش های تدریس فعال، بازخورد مستمر و بهره گیری از فناوری های نوین پرداخته است. نتایج نشان می دهد که تلفیق راهبردهای یاددهی–یادگیری فعال، فناوری های دیجیتال و مدیریت پویا، انگیزش و مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و به ارتقای عملکرد تحصیلی آنان کمک می کند. یافته ها همچنین اهمیت طراحی محیط های یادگیری سازگار با سبک های مختلف یادگیری و فراهم کردن فرصت های بازخورد فوری و تعامل فعال را برجسته می کند. این پژوهش پیشنهاد می کند که بازتعریف سازوکارهای آموزشی باید به صورت نظام مند، مبتنی بر شواهد و همراه با آموزش مستمر معلمان اجرا شود تا تاثیرات مثبت پایدار بر یادگیری دانش آموزان حاصل شود.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری پویا ، انگیزش تحصیلی ، عملکرد تحصیلی ، بازتعریف سازوکارهای آموزشی ، فناوری های نوین آموزشی ، یادگیری فعال