خوش نویسی و موزه ها: جاذبه گردشگری (مطالعه موردی: خط نسخ)

خط نسخ به عنوان یکی از شاخه های برجسته خوشنویسی، خط نسخ که منتهی سلیقه و مهارت است، نقش مهمی در انتقال فرهنگ، هنر و دانش در طول تاریخ ایران و جهان اسلام ایفا کرده است. موزه های بزرگ ایران مانند موزه ملی ایران، موزه کتاب و... شامل قرآن ها، دیوان اشعار، متون علمی و ادبی، اسناد تاریخی و وقف نامه ها هستند که علاوه بر ارزش تاریخی و هنری، با تزیینات و آرایه های ظریف، جلوه ای ویژه به نمایشگاه های موزه ای می بخشند و همه ساله گردشگران و بازدیدکنندگان زیادی را از سراسر دنیا به سوی خود جذب می کنند. هدف این پژوهش ارائه چارچوبی جامع و مفهومی که در آن تاثیر خط نسخ در توسعه گردشگری، شناسایی و برای درک عمیق ویژگی ها، به تبیین عوامل و چگونگی گردشگری پایدار در مقصدهای گردشگری و موزه ها به گونه مطالعات کتابخانه ای می پردازیم؛ بدین منظور برای گردآوری اطلاعات، از پژوهش های پیشین استفاده شده است. این پژوهش از نظر هدف، توصیفی و از نظر نتایج، کاربردی است. نتایج پژوهش نشان می دهد تنوع فرهنگی و معماری و موزه های موضوعی موجود در ایران و جاذبه های گردشگری، می تواند به عنوان یک منبع غنی برای توسعه گردشگری موزه ها باشد. مولفه های گوناگون شاخص های فرهنگی هنری در ایران باوجود جاذبه ها وظرفیتهای متنوع، دارای ضعف های اساسی است. از عوامل جذب بازدیدکننده، می توان برقراری ارتباط و تعامل و شناخت نیاز گردشگران و زیرساخت و بسترسازی و تسهیلات رفاهی را برشمرد؛ اما عدم زیرساخت های گردشگری، گردشگری موزه ها باقابلیت ها و استعدادهای بالقوه آن تناسبی ندارد.

کلیدواژه ها:

خط نسخ ، هنر خوشنویسی ، موزه ، گردشگری ، ایران