توسعه گردشگری کشاورزی و رفتار زیست محیطی جامعه محلی (مطالعه موردی: شهرستان تنکابن)

گردشگری کشاورزی به عنوان یک فعالیت منبع پایه، کاملا وابسته به محیط است طوری که در بسیاری از نواحی روستایی کشورهای مختلف این نوع گردشگری توسعه یافته و بخش زیادی از جامعه محلی به این فعالیت ها اشتغال دارند، اما در مقابل در برخی کشورهای درحال توسعه باوجود ظرفیت های گردشگری کشاورزی، جامعه محلی به دلیل منافع اقتصادی، عملکردی متفاوت در قبال محیط زیست داشته که تخریب و پیامدهای منفی زیست محیطی را به همراه دارد و عدم پایداری محیطی را موجب خواهد شد. در همین راستا، مطالعه حاضر به بررسی رابطه بین توسعه گردشگری کشاورزی و رفتار زیست محیطی جامعه محلی می پردازد. منطقه موردمطالعه پژوهش، نواحی روستایی شهرستان تنکابن است که پتانسیل های زیادی برای توسعه گردشگری کشاورزی داشته و در طول سال حجم گردشگران ورودی به این منطقه بالاست. روش پژوهش از نوع پیمایشی و اطلاعات جمع آوری شده با نرم افزار آماری spss مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته است. برای این منظور از روش های تحلیل توصیفی مانند فراوانی و میانگین و باتوجه به مقیاس و نوع داده ها از روش های تحلیلی مانند همبستگی و رگرسیون استفاده شده است. یافته های به دست آمده نشان دهنده آن است که متغیرهای پژوهش رابطه مستقیم و معنادار داشته و همچنین متغیر توسعه گردشگری کشاورزی با مقدار بتای (۴۲۴/۰) بر متغیر رفتار زیست محیطی جامعه محلی تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

کشاورزی ، گردشگری ، رفتار زیست محیطی ، جامعه محلی ، شهرستان تنکابن