از گذر گردشگری ایرانی تا گردشکده های چینی: ایده ای نوین برای عمق بخشیدن به تبادلات فرهنگی میان شهرهای واقع در مسیر جاده ابریشم

در جهانی که غبار بی اعتمادی و نزاع های فرهنگی بر روابط میان ملت ها سنگینی می کند، بازگشت به ریشه های تعامل میان فرهنگی، ضرورتی انکارناپذیر است. جاده ابریشم، در گذرگاه های تاریخی اش، تنها مسیر دادوستد کالا نبود؛ بلکه پلی برای عبور اندیشه ها، آیین ها، هنرها و روایت های انسانی بود. این مسیر تاریخی، بستری برای آموختن، هم نشینی و شناخت متقابل تمدن ها فراهم می ساخت و خاطره ای زنده از تبادلات فرهنگی و همزیستی مسالمت آمیز در ذهن ملت ها برجای گذاشت.امروزه، با الهام از این میراث، می توان روایتی نو از دیپلماسی فرهنگی خلق کرد. این مقاله، ضمن مرور پیشینه تبادلات فرهنگی در جاده ابریشم و نقش آن در شکل دهی به حافظه مشترک ملت ها، به تجربه های معاصر چین در گسترش دیپلماسی فرهنگی از طریق فضاهایی چون «چاینا تون» می پردازد و از آن الگویی برای معرفی یک ایده ایرانی ارائه می کند: ایجاد «گردشکده های فرهنگی» در کشورهای مسیر جاده ابریشم، با هدف بازنمایی چهره ای معاصر، صلح طلب و فرهنگی از ایران. طراحی این فضاها با اقتباس از مفهوم فرازگرایی، به عنوان یکی از ویژگی های اصیل فرهنگ مادی و معنوی ایرانی، شکل خواهد گرفت؛ مفهومی که بر تعالی، صلح محوری، گفت وگو و زیبایی شناسی فرهنگی استوار است. استان سمنان، با توجه به جایگاه ممتاز خود در مسیر تاریخی جاده ابریشم و برخورداری از زیرساخت های فضایی و فرهنگی متنوع، به عنوان بستر مناسب اجرای پایلوت این طرح معرفی می شود.

کلیدواژه ها:

جاده ابریشم ، دیپلماسی فرهنگی ، گذر گردشگری ، گردشکده ، فرازگرایی