مروری بر بادگیرهای شهر یزد و تاثیر آن بر جاده ابریشم

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 41

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CSSROP01_130

تاریخ نمایه سازی: 29 آذر 1404

چکیده مقاله:

بادگیرها به عنوان یکی از مهم ترین عناصر معماری بومی مناطق گرم و خشک ایران، نقش مهمی در تامین آسایش حرارتی ساکنان بناها دارند. یزد به دلیل موقعیت جغرافیایی و اقلیمی خود، از نمونه های برجسته بادگیرها برخوردار است که نمادی از خلاقیت معماران ایرانی به شمار می آید. این سازه ها به عنوان یکی از شاهکارهای معماری سنتی در ایران، به ویژه در مناطق گرم و خشک مانند یزد، طراحی شده اند تا به طور طبیعی تهویه و خنک سازی فضاهای داخلی را امکان پذیر سازند. بادگیرها به گونه ای طراحی شده اند که با استفاده از جریان باد، هوای خنک را وارد ساختمان کرده و هوای گرم را از آن خارج می کنند. در یزد، بادگیرها به دلایلی همچون مصالح محلی، مهارت های سنتی معماران، و آگاهی از شرایط اقلیمی به بهترین شکل ممکن اجرا شده اند. این سازه ها نه تنها عملکرد حرارتی بلکه به عنوان نماد فرهنگ و هویت منطقه نیز به شمار می روند. امروزه با پیشرفت فناوری و تغییر الگوهای زندگی، استفاده از سیستم های سرمایشی مدرن گسترش یافته است. این تحول باعث کاهش توجه به ساخت و استفاده از بادگیرها شده است، درحالی که می توانند در بهینه سازی مصرف انرژی و کاهش هزینه های سرمایش نقش موثری ایفا کنند؛ بنابراین، لازم است به تجزیه وتحلیل بادگیرها پرداخت و درک بهتری از کارکرد و ویژگی های آنها به دست آورد. این مقاله به بررسی چالش ها، مزایا و راهکارهای احیای بادگیرها در معماری معاصر خواهد پرداخت و پژوهش هایی را در این زمینه ارائه خواهد کرد. با به کارگیری صحیح بادگیرها در کنار فناوری های جدید می توان بهبود کارایی انرژی ساختمان ها رسید؛ بنابراین، توجه به توسعه و ترویج استفاده از این میراث معماری می تواند به عنوان گامی موثر در جهت معماری پایدار مدنظر قرار گیرد. این مطالعه به بررسی بادگیرها و اینکه چه نقشی در زندگی روزمره ساکنان یزد دارد، جایگاه آنها در خانه ها چیست، عملکرد حرارتی بادگیرها و مصرف انرژی در ساختمان ها چگونه است؟ می پردازد.

نویسندگان

غزل سلیمی

دانشجوی کارشناسی گردشگری، دانشکده گردشگری، دانشگاه سمنان