گردشگری احیاکننده: احیا جاده ابریشم و توسعه گردشگری در ایران

جاده ابریشم تا قبل از اکتشافات جغرافیایی در سده های طولانی و شناخت راه ها و مسیرهای نو، اصلی ترین حوزه ی معیشت تمدن بشری در اعصار مختلف را شامل بوده و از این منظر می توان آن را یکی از شاخص ترین نمادها و نمودهای مدنی دنیای قدیم معرفی کرد. از همین رو باتوجه به اهمیت استراتژیک جاده ابریشم و موقعیت ایران می توان گفت که احیا جاده ابریشم تاثیر بسزایی در رونق و توسعه گردشگری ایران دارد. از همین رو رویکردهای مختلفی در پژوهش های گردشگری با پارادایم توسعه پایدار همسو هستند، از جمله گردشگری پایدار، مسئولانه، تاب آور، تحول آفرین، و امیدبخش. گردشگری احیاکننده از پارادایم توسعه پایدار فاصله می گیرد و فعالیت های گردشگری را به عنوان فعالیت ها و مداخله هایی می بیند که ظرفیت های مکان ها، جوامع و مهمانان آن ها را برای هماهنگی با سیستم های اجتماعی-بوم شناختی به هم پیوسته توسعه می دهد. بنابراین، گردشگری احیاکننده با پارادایم توسعه احیاکننده هم سو است، اگرچه به روش های توسعه پایدار نیز شباهت دارد.

کلیدواژه ها:

گردشگری احیاکننده ، جاده ابریشم ، توسعه گردشگری ، ایران