ارزیابی و تحلیل تطبیقی فراوانی و توزیع فضایی اقامتگاه های بوم گردی با تاکید بر مناطق نمونه گردشگری نمونه موردی (استان های کرمان و لرستان)

در سال های اخیر یکی از مهم ترین راهکارها برای توسعه پایدار روستایی بهره گیری از توان و ظرفیت گردشگری آن ها و احداث اقامتگاه های بوم گردی بوده است. اقامتگاه های بوم گردی با جذب گردشگران به محدوده روستا می توانند باعث اشتغال زایی و مهاجرت معکوس، حفظ محیط زیست، حفظ معماری و کالبدی روستا، حفظ خرده فرهنگ های محلی و یادگیری اجتماعی شوند. باتوجه به اهمیت موضوع هدف این پژوهش ارزیابی و تحلیل تطبیقی فراوانی و توزیع فضایی اقامتگاه های بوم گردی در استان کرمان و لرستان با تاکید بر مناطق نمونه گردشگری آن ها است. روش پژوهش توصیفی- تحلیلی و مبتنی بر داده های کتابخانه ای – اسنادی و روش میدانی(مصاحبه) است. در روش کتابخانه ای – اسنادی به جمع آوری داده های موردنیاز برای مقایسه ظرفیت گردشگری و بوم گردی دو استان کرمان و لرستان استفاده شده است و این داده های اسنادی با استفاده از نرم افزار ARCGISPRO به نقشه های توزیع فضایی جهت نمایش بصری بهتر تبدیل شده اند. همچنین در روش میدانی با استفاده از ابزار مصاحبه به بررسی دلایل عدم توسعه بوم گردی در استان لرستان پرداخته شده است. در این بخش جامعه آماری مالکان اقامتگاه های بوم گردی در استان لرستان بوده اند. نتایج این پژوهش نشان داد که هر دو استان دارای ظرفیت قابل توجهی در بخش گردشگری و بوم گردی هستند در این استان ها روستاهای هدف گردشگری و مناطق ویژه گردشگری بسیار شناسایی شده است؛ اما در بخش احداث و توسعه اقامتگاه های بوم گردی تفاوت چشمگیری بین دو استان وجود دارد به طوری که استان کرمان با ۳۴۰ واحد اقامتگاه بوم گردی در رتبه نخست استانی در کشور ایران قرار دارد و استان لرستان نتوانسته در این مسیر حرکت و تنها ۱۴ واحد اقامتگاه بوم گردی فعال در این استان وجود دارد که یکی از ضعیف ترین استان ها در این حوزه است طبق نتایج به دست آمده در این پژوهش دلایل چندی در عدم توسعه بوم گردی در استان لرستان وجود دارد که مهم ترین آن ها شامل عدم آگاهی و شناخت ساکنان روستاهای استان لرستان از گردشگری و فعالیت بوم گردی، تمایل به تداوم فعالیت های سنتی و عدم ریسک پذیری روستاییان، فرهنگ مهمان نوازی و عدم نگاه اقتصادی به آن، نبود سرمایه اولیه برای احداث اقامتگاه بوم گردی، عدم حمایت متقاضیان احداث اقامتگاه بوم گردی از طرف نهادهای زیربط، عدم معرفی استان لرستان و جاذبه های گردشگری آن در سطح گسترده، کمبود زیرساخت های حیاتی در بسیاری از مناطق دارای ظرفیت گردشگری و بوم گردی بوده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری روستایی ، اقامتگاه بوم گردی ، مناطق نمونه گردشگری ، استان لرستان ، استان کرمان