راهداری و نقش آن در اقتصاد و تجارت عصر صفوی

رشد و شکوفایی تمدن ها همیشه وابسته به تجارت و ارتباط مراکز تولیدی با بازارهای مصرفی بوده و گسترش تجارت همواره مرهون شبکه راهداری مناسب و ایمن بوده است. کشور ایران نیز به عنوان قدیمی ترین مرکز تمدنی و به خصوص قرارگرفتن در مسیر جاده ابریشم به عنوان پل ارتباطی شرق و غرب عالم محسوب می شده است. در دوره صفویه نیز باوجود گشودن مسیرهای دریایی و ارتباط با اروپاییان، چین و هند از طریق کشتی رانی، همچنان تولید ابریشم ایران و دیگر کالاهای اولیه موردتوجه قدرت های اروپایی بود. شاه عباس یکم با درک اهمیت تجارت برای رونق اقتصادی، تلاش های فراوانی در بازسازی و ساختن راه ها و کاروان سراها و حفظ و امنیت تجارت نمود که نتیجه آن رونق اقتصادی در عصر صفویه بود. در این مقاله وضعیت راهداری در دوره صفویه و نقش آن در شکوفایی اقتصادی و سپس افول راهداری و زوال اقتصادی در دوران پایانی صفویه بررسی شده است. شیوه پژوهش کتابخانه ای با روش توصیفی-تحلیلی و تکیه بر اسناد و مدارک بوده است.

کلیدواژه ها:

ایران ، راهداری ، تجارت ، حکومت صفوی ، ابریشم