تاثیر سود تقسیمی و مالکیت خانوادگی بر نقدشوندگی سهام و ریسک شرکت

این مقاله تاثیر سود تقسیمی و مالکیت خانوادگی بر نقدشوندگی سهام و ریسک شرکت را با استفاده از تئوری های نمایندگی، سیگنالینگ و ورشکستگی را بررسی می کند. ساختار مالکیت شامل توزیع حقوق مالکانه میان سهامداران عمده، خرد و نهادهای سرمایه گذاری است که می تواند بر تصمیم گیری های مالی و استراتژیک شرکت تاثیرگذار باشد. وجود سهامداران عمده و تنوع در ساختار مالکیت می تواند به کاهش ریسک های مالی و عملیاتی کمک کند. از سوی دیگر، سیاست های توزیع سود سهام به عنوان یکی از عوامل کلیدی در جذب سرمایه گذاران شناخته می شود. پرداخت سود سهام منظم می تواند نشان دهنده ثبات مالی باشد، اما پرداخت سودهای بالا ممکن است به کاهش سرمایه گذاری مجدد منجر شود که ریسک بلندمدت را افزایش می دهد. این مقاله همچنین تاثیر این سیاست ها بر نقدینگی بازار را مورد بررسی قرار می دهد و نشان می دهد که شرکت هایی که سود سهام بالایی پرداخت می کنند، معمولا دارای حجم معاملات بالاتری هستند که به افزایش نقدینگی کمک می کند. بنابراین، شواهد نشان می دهد که شرکت های خانوادگی تسلط بیشتری و مالکیت متمرکزی دارند، و پرداخت سود سهام در بین شرکت های خانوادگی کمتر از همتایانشان است. خطر خاص در میان شرکت هایی که تمرکز مالکیت خانوادگی بالاتری دارند، زیاد است. در نهایت، نتایج این تحقیق می تواند به مدیران کمک کند تا استراتژی های مناسبی برای مدیریت ریسک و جذب سرمایه گذاران اتخاذ نمایند.

کلیدواژه ها:

ساختار مالکیت ، سود سهام ، ریسک شرکت ، نقدشوندگی سهام ، تئوری های نمایندگی