تحلیل اثرات اقتصادی – اجتماعی صنایع خرد روستایی بر توسعه پایدار سکونتگاه های محلی در مسیر اقتصاد غیرنفتی (مطالعه موردی: روستای محمودآباد، شهرستان خدابنده)

توسعه پایدار روستایی، مفهومی چندبعدی است که بر تعامل میان پایداری اقتصادی، عدالت اجتماعی، و حفاظت محیط زیستی تاکید دارد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش صنایع خرد روستایی در توسعه اجتماعی – اقتصادی سکونتگاه های روستایی، با تمرکز بر روستای محمودآباد (دهستان خرارود، شهرستان خدابنده) انجام شده است. سوال اصلی تحقیق آن است که: «صنایع خرد روستایی چگونه می توانند به صورت هم زمان بر ساختارهای اجتماعی و اقتصادی سکونتگاه های روستایی اثرگذار باشند؟» در پاسخ به این پرسش، پژوهش بر آن است تا ظرفیت های چندلایه این فعالیت ها را در قالب یک منظومه درون زا و هم افزا بررسی کند. روش شناسی پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و با رویکرد ترکیبی (کمی–کیفی) طراحی شده است. جامعه آماری شامل ۱۲۰ نفر از فعالان صنایع خرد بوده که با نمونه گیری هدفمند انتخاب شده اند. داده ها از طریق پرسشنامه ساخت یافته و مصاحبه های نیمه ساخت یافته گردآوری و با آزمون همبستگی پیرسون تحلیل شده اند. یافته ها نشان می دهد که صنایع خرد در محمودآباد نه تنها موجب افزایش درآمد، اشتغال زایی، و دسترسی به بازارهای جدید شده اند، بلکه در سطح اجتماعی نیز به ارتقاء مشارکت خانوادگی، حفظ سنت های تولیدی، توانمندسازی زنان، و تقویت شبکه های اجتماعی منجر شده اند. همبستگی معنادار بین شاخص های اجتماعی و اقتصادی موید آن است که این فعالیت ها در قالب یک شبکه درون زا و هم افزا عمل کرده و نقش کلیدی در شکل گیری اقتصاد ترکیبی و پایدار ایفا کرده اند.

کلیدواژه ها:

تحلیل اثرات اقتصادی – اجتماعی ، صنایع خرد روستایی ، توسعه پایدار ، اقتصاد غیرنفتی ، محمودآباد خدابنده