تحلیل نقش مولفه های گردشگری روستایی در تحقق توسعه پایدار (مطالعه موردی: محمودآباد شهرستان خدابنده)

گردشگری روستایی، یک نقطه رشد در گردشگری و اقتصاد روستایی محسوب می شود که انگیزه جدیدی برای احیاء اقتصاد روستایی، حل مسائل کشاورزی، اشتغالزایی و انتقال نیروی کار روستایی فراهم می کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر گردشگری روستایی بر توسعه پایدار در روستای محمودآباد و به دنبال پاسخ به این سوال می باشد که موثرترین عوامل گردشگری بر توسعه پایدار روستایی کدامند؟ انجام شده است. از این منظر، پژوهش حاضر با روش توصیفی - تحلیلی از طریق گردآوری اطلاعات به تکمیل پرسشنامه در قالب طیف (لیکرت) طراحی شده و سوالات تحقیق از طریق نرم افزار SPSS۱۶ و Excel همچنین نقشه ها با بهره گیری از نرم افزار ARC GIS انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش ۵۵۸ نفر از سرپرستان خانوار محمودآباد می باشند، که از آن میان ۲۲۷ نفر از آنها با استفاده از فرمول کوکران به عنوان حجم نمونه انتخاب شدند. یافته های تحقیق نشان می دهد که گردشگری در این منطقه تاثیرات متفاوتی بر ابعاد مدیریتی نهادی، اقتصادی، برنامه ریزی، زیست محیطی، و اجتماعی - فرهنگی داشته است به طوری که؛ بعد مدیریتی نهادی با میانگین ۳.۳۶ نشان دهنده سطح نسبتا مطلوبی از مدیریت گردشگری در منطقه است، اما همچنان نیاز به تقویت برنامه ها و سیاست های پایدار دارد و بعد اقتصادی با میانگین ۳.۳۸ بیشترین تاثیر مثبت را داشته و موجب افزایش درآمد ساکنان محلی و توسعه مشاغل مرتبط با گردشگری شده است.

کلیدواژه ها:

گردشگری ، گردشگری روستایی ، توسعه روستایی ، محمودآباد ، خدابنده