تحلیل فضایی شاخص های شهر شاد و تعیین کننده های آن در مناطق شهری (مطالعه موردی: کلان شهر مشهد)

در راستای تحقق حقوق شهروندی و توسعه پایدار فضاهای شهری، طی سالیان اخیر مفاهیم متعددی توسط نظریه پردازان و برنامه ریزان شهری و منطقه ای مطرح شده است. شهر سالم، شهر دوستدار کودک، شهر سبز، شهر الکترونیک، شهر شاد و ... از این مفاهیم کلیدی هستند. در این میان شهر شاد با دربرگرفتن شاخص­ها و متغیرهای متعددی، از اهمیت و جایگاه ویژه ای برخوردار است به گونه ای شهر شاد متضمن سلامت روحی و جسمی شهروندان است.  هدف این پژوهش تحلیل فضایی شاخص­های شهر شاد در سطح مناطق ۱۳ گانه کلان­شهر مشهد است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف از نوع کاربردی و به لحاظ ماهیت و روش از نوع مطالعه توصیفی -تحلیلی و روش گردآوری اطلاعات نیز اسنادی (کتابخانه ای) و میدانی (پرسشنامه) است. حجم نمونه آماری شامل شهروندان ساکن مناطق ۱۳ گانه کلان شهر مشهد که حجم نمونه با توجه به جمعیت ۳۰۶۲۲۴۲ سال ۱۳۹۵ برابر ۱۷۱ پرسشنامه برآورد و با توجه به جمعیت هر منطقه توزیع شده است. برای تجزیه وتحلیل داده ها و اطلاعات از SPSS و روش های تصمیم گیری چند معیاره مانند MEREC و COCOSO و روش معادلات ساختاری (Smart PLS) بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش نشان می­دهد که مناطق ۹، ۱ و ۴ به ترتیب دارای بالاترین و مناطق ۳، ۱۲ و ۱۰ دارای پایین­ترین سطح برخورداری از شاخص های شهر شاد، در شهر مشهد هستند. بر اساس نتایج آزمون معادلات ساختاری PLS متغیر عوامل اقتصادی با ضریب تاثیر کل (۱.۵۲۳) بیشترین تاثیر را بر شهر شاد داشته است و سپس به ترتیب مولفه های عوامل کالبدی (۰.۶۸۷) و عوامل اجتماعی (۰.۶۲۲) موثر بر شهر شاد می­باشند.

کلیدواژه ها:

شهر شاد ، فضای شهری ، تعیین کننده ها ، کلان شهر مشهد