تحلیل مقایسه ای شاخص های سلامت پایه های بلوط در زاگرس شمالی

خشکیدگی تدریجی درختان بلوط، یکی از چالش های زیست محیطی جدی در اکوسیستم های جنگلی زاگرس به شمار می آید که می تواند تهدیدی برای پایداری تنوع زیستی، منابع آب و معیشت جوامع محلی باشد. این پژوهش، با هدف بررسی وضعیت سلامت و کیفیت اکولوژیکی پایه های بلوط در دو منطقه دارای شرایط بوم سازگانی متفاوت در شهرستان مریوان، طی یک بازه زمانی چهارساله (۱۳۹۸ تا ۱۴۰۱) انجام شده است. برای این منظور، روند افت شادابی و پیشرفت علائم خشکیدگی در هر یک از مکان ها، به صورت سالانه پایش شد. ارزیابی ها شامل دسته بندی پایه ها در چهار طبقه سلامت تاج و تحلیل آماری تفاوت ها بود. بررسی ها نشان داد، ترکیب گونه ای، وضعیت پوشش تاج و برخی ویژگی های بوم شناختی نظیر تراکم توده، می توانند در ایجاد تفاوت میان سطح سلامت پایه های بلوط موثر باشند. بر پایه یافته ها طی دوره مطالعه، منطقه ای که از ترکیب گونه ای متنوع تری برخوردار بود، ثبات بیشتری در سطح شادابی درختان نشان داد. این نتایج، اهمیت پایش بلندمدت شاخص های کیفی و درک روندهای بوم فرسایی را آشکار می کند و می تواند مبنایی برای ارائه راهکارهای مدیریتی برای حفاظت از رویشگاه های طبیعی زاگرس فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

خشکیدگی ، شادابی ، بلوط ایرانی ، مریوان ، تیپ جنگلی