ریشه یابی کمبود نیروی انسانی متخصص فناوری اطلاعات در دانشگاه

زمینه و هدف: برنامه ریزی نیروی انسانی متخصص در حوزه فناوری های دیجیتال، به دلیل تحولات سریع این فناوری ها، به چالشی حیاتی برای سازمان ها تبدیل شده است. این پژوهش با هدف ریشه یابی چالش های برنامه ریزی نیروی انسانی در معاونت فناوری های دیجیتال دانشگاه تهران به عنوان محور خدمات دیجیتال دانشگاه، انجام شد. روش: این مطالعه کیفی با به کارگیری مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۸ مدیر و کارشناس (انتخاب شده به روش گلوله برفی تا رسیدن به اشباع نظری) انجام گرفت. داده ها با استفاده از تحلیل محتوای کیفی و تحلیل ریشه ای عوامل (RCA) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: تحلیل داده ها چهار عامل ریشه ای اصلی را شناسایی نمود که به ترتیب تاثیر شامل: ۱) نابرابری در حقوق و مزایا و رقابت با بازار کار (۲۵/۲۵٪ کدها)، ۲) ابهام در رهبری و راهبردهای دیجیتال (۱۸/۸۱٪)، ۳) کمبود تخصص های لازم و آموزش مهارتی (۱۵/۶٪)، و ۴) مشکلات فرآیندی و ساختار سازمانی (۱۵/۳۵٪) بودند. این عوامل به طور کلی منجر به کاهش انگیزه و ماندگاری نیرو، ناپایداری عملیاتی، کندی در به روزرسانی فناوری و محدودیت در جذب و ارتقا شده و در نهایت پیامدهایی چون کاهش روحیه کارکنان، افزایش ترک خدمت متخصصان و تضعیف ظرفیت نوآوری سازمانی را در پی داشته اند. نتیجه گیری: یافته ها بر لزوم بازنگری اساسی در نظام جبران خدمت، تدوین راهبرد دیجیتال شفاف، سرمایه گذاری مستمر در آموزش و اصلاح ساختارهای سازمانی برای حفظ نیروی متخصص و تسریع تحول دیجیتال در دانشگاه ها و سازمان های مشابه تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی نیروی انسانی ، فناوری های دیجیتال ، تحلیل ریشه ای(RCA) ، تحلیل محتوای کیفی