شناخت و فهم چابکی هیجانی منابع انسانی؛ تحلیل عوامل موثر و پیامدها با روش

زمینه و هدف: چابکی هیجانی، ظرفیتی حیاتی در منابع انسانی برای انطباق موثر با تغییرات، حفظ تعادل در شرایط پراسترس و تقویت سازگاری سازمانی است. این پژوهش با هدف شناسایی عوامل موثر و پیامدهای چابکی هیجانی منابع انسانی انجام شد. روش: این پژوهش از نوع آمیخته اکتشافی (کیفی-کمی) با رویکرد قیاسی-استقرایی بود. در بخش کیفی، با ۱۵ خبره (انتخاب شده به روش نمونه گیری هدفمند تا حد اشباع نظری)  مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. روایی ابزار از طریق روایی محتوایی و نظری و پایایی آن با روش توافق درون کدگذار و بین کدگذار تایید گردید. داده های کیفی با تحلیل محتوای موضوعی تحلیل شدند. در بخش کمی، نقشه شناختی فازی (FCM) بر مبنای یافته های کیفی و با تکمیل پرسشنامه ای معتبر (دارای روایی محتوایی و پایایی بازآزمون) توسط همان خبرگان، طراحی و تحلیل گردید. یافته ها: بر اساس تحلیل ها، دو عامل کلیدی پیش برنده چابکی هیجانی عبارت اند از: ۱) افزایش قدرت پذیرش واقعیت و تغییرات و ۲) آموزش تاب آوری مبتنی بر ذهن آگاهی. همچنین، مهم ترین پیامدهای این چابکی، تقویت تمرکز ذهنی و کاهش تعلل در نیروی انسانی و جلوگیری از تاثیر مخرب هیجانات منفی بر قضاوت و حل مسئله شناسایی شدند. نتیجه گیری: توسعه چابکی هیجانی در منابع انسانی، توانایی سازگاری با تغییرات و مدیریت هیجانات منفی را افزایش داده و به حفظ و بهبود عملکرد فردی و سازمانی منجر می شود.

کلیدواژه ها:

چابکی هیجانی ، مدیریت هیجانات ، منابع انسانی ، نقشه شناختی فازی (FCM) ، تحلیل آمیخته