نقش برنامه های پرورشی در پیشگیری از افت تحصیلی دانش آموزان دبستانی

افت تحصیلی در مقطع ابتدایی، نه تنها به کاهش سطح یادگیری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان منجر می شود، بلکه می تواند پیامدهای روانی، اجتماعی و حتی اقتصادی در سال های بعدی زندگی آنان ایجاد کند. این پدیده اغلب حاصل مجموعه ای از عوامل فردی، خانوادگی، اجتماعی و آموزشی است که در صورت عدم مداخله به موقع، می تواند به ترک تحصیل یا افت جدی در انگیزه و کیفیت یادگیری بینجامد. در این میان، برنامه های پرورشی مدارس به عنوان بخشی مهم و مکمل فرآیند آموزشی، نقش بسزایی در پیشگیری و کاهش عوامل موثر بر افت تحصیلی ایفا می کنند.این مقاله با تمرکز بر دانش آموزان مقطع ابتدایی، به بررسی انواع برنامه های پرورشی شامل فعالیت های فرهنگی، هنری، ورزشی، مذهبی و اجتماعی می پردازد و چگونگی تاثیر آن ها بر تقویت مهارت های فردی و اجتماعی، افزایش خودکارآمدی، بهبود انگیزه تحصیلی و ارتقای تعامل میان خانه و مدرسه را تحلیل می کند. همچنین، چالش ها و موانع موجود در اجرای این برنامه ها، از جمله کمبود منابع، محدودیت های زمانی و عدم آموزش کافی مربیان پرورشی، مورد واکاوی قرار می گیرد. یافته ها نشان می دهد که طراحی و اجرای هدفمند برنامه های پرورشی، با تاکید بر نیازسنجی دقیق و مشارکت فعال اولیا و معلمان، می تواند به شکل معناداری از بروز افت تحصیلی پیشگیری کرده و زمینه رشد همه جانبه دانش آموزان را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

برنامه های پرورشی ، افت تحصیلی ، پیشگیری ، دانش آموزان دبستانی ، انگیزه تحصیلی ، مهارت های زندگی.