بررسی پارامترهای شیمیایی و میکروبی لجن تولیدی در تصفیه خانه فاضلاب شهر خوی و ارزیابی کاربرد آن در کشاورزی
محل انتشار: فصلنامه سلامت و محیط زیست، دوره: 18، شماره: 3
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 74
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJHE-18-3_008
تاریخ نمایه سازی: 26 آذر 1404
چکیده مقاله:
زمینه و هدف: این مطالعه با هدف ارزیابی کیفیت شیمیایی و میکروبی لجن تولیدی در تصفیه خانه فاضلاب خوی (فرآیند SBR) و مقایسه آن با استانداردهای کشاورزی انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه نمونه های لجن ماهانه جمع آوری و با روش های استانداردEPA (شامل تکنیک ۱۵ لوله ای برای کلیفرم ها، فلوتاسیون برای تخم آسکاریس و استخراج اسیدی برای فلزات سنگین) آنالیز شدند. داده ها با نرم افزار SPSS نسخه ۲۵ و آزمون های آماری همبستگی پیرسون (Pearson correlation test) تحلیل شدند.
یافته ها: لجن مورد بررسی دارای pH مناسب (۷/۱۴) و کربن آلی بالا (۲۷/۳۲ درصد) بود، اما شوری بالا (µS/m ۹۸۹۱) و نسبت پایین C/N برابر با ۶/۳۸ نشان دهنده ناپایداری و محدودیت مصرف مستقیم آن در کشاورزی است. فلزات سنگین آرسنیک (mg/kg ۱۰/۲۷)، مس (mg/kg ۱۳۴/۸۶) و روی (mg/kg ۵۳۰/۹۳) نیز از استاندارد ملی ایران فراتر بودند. تحلیل هیت مپ ارتباط معنادار بین شوری، Cl- و SO۴۲-را تایید کرد. به رغم ارزش تغذیه ای لجن، بدون اصلاحاتی مانند تثبیت، کاهش شوری و حذف پاتوژن ها، استفاده مستقیم آن توصیه نمی شود.
نتیجه گیری: با وجود ترکیبات مغذی قابل توجه در لجن مانند نیتروژن، فسفر و کربن آلی، کاربرد مستقیم آن در کشاورزی به دلیل شوری بالا، نسبت نامناسب C/N، آلودگی میکروبی شدید (تخم نماتودها) و تجاوز برخی فلزات سنگین از حدود مجاز، با محدودیت جدی مواجه است. استفاده ایمن از این لجن نیازمند انجام فرآیندهای اصلاحی نظیر تثبیت، ضدعفونی، نمک زدایی و پایش فلزات سنگین است. بنابراین، توصیه می شود مصرف لجن به صورت کنترل شده، پس از تصفیه مناسب و مطابق با نیاز خاک و نوع محصول انجام گیرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد آقانژاد
Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Khoy University of Medical Sciences, Khoy, Iran
امیر شیخ محمدی
Department of Environmental Health Engineering, School of Health, Khoy University of Medical Sciences, Khoy, Iran
اسرافیل عسگری
Department of Environmental Health Engineering, School of Public Health, Zanjan University of Medical Sciences, Zanjan, Iran
حمیدرضا تاجفر
Laboratory of Khoy Wastewater Treatment Plant, Khoy Water and Wastewater Company, Khoy, Iran
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :