مطالعه تطبیقی بررسی مبانی، طرق و حدود دخالت دادرسان در قراردادهای خصوصی

یکی از چالش های اصلی در حقوق قراردادها مسئله امکان و مبنای دخالت دادرسان در قراردادهای خصوصی است. در نظام حقوقی ایران، که مبتنی بر اصول سنتی است، در امکان دخالت دادرسان تردید وجود دارد؛ اما در نظام های حقوقی نوین بر مبنای پذیرش اصول حقوقی نوظهوری همچون اصل حسن نیت و اصل کارایی اقتصادی و غیره زمینه اعطای این اختیارات فراهم گردیده است؛ اما پس از شناسایی این صلاحیت همچنان سوالات بی شماری از شیوه و چهارچوب اعمال این حق مطرح می گردد. پژوهش حاضر با مطالعه تطبیقی به روش توصیفی و تحلیلی نشان می دهد که اعمال این حق توسط دادرسان در هر نظام حقوقی به شکلی خاص انجام می شود، اما اعطای صلاحیت بدون چهارچوب، نتایج فاسدی در پی خواهد داشت؛ لذا پیشنهاد می شود به نظریه پردازی اکتفا نشود و به منظور ایجاد قواعد عام با الگوبرداری از برخی نظام های حقوقی نوین همچون فرانسه اقدام به بازنگری و اصلاح قوانین در نظام حقوقی شود و بدین گونه با تعیین صریح روش های اعمال دخالت همچون تفسیر، تعدیل و تکمیل در موارد خاص معین شده در قوانین بر مبنای اصول حقوقی نوظهور دادرسان را از شک وتردید رهانیده و با قواعد امری ضوابط به کارگیری آنها برای دخالت قضایی مشخص شود

کلیدواژه ها:

دادرسان ، قراردادهای خصوصی ، صلاحیت دخالت ، اصول حقوقی ، عدالت قراردادی