بررسی اثربخشی قصه خوانی بر تعاملات اجتماعی کودک مبتلا به اختلال اوتیسم

هدف این تحقیق بررسی اثربخشی قصه خوانی بر تعاملات اجتماعی کودک مبتلا به اختلال اوتیسم بوده است. تحقیق حاضر در زمره تحقیقات کاربردی قرار دارد و از نظر روش، تحقیق توصیفی از نوع پیمایشی می باشد. در این پژوهش برای جمع آوری داده ها و اطلاعات، از روش کتابخانه ای استفاده شد روش گردآوری اطلاعات کتابخانه ای و ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه ای بوده است. کلیه فرضیه ها در سطح معنی داری p<۰. ۰۱"" مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفته اند. که جهت کلیه عملیات آماری از نرم افزارspss"" نسخه ۲۳ استفاده شده است. پژوهش حاضر از نوع آزمایشی بوده . طرح پژوهش طرح پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری در این پژوهش پسران ۱۰ سال دارای اوتیسم در شهر گرگان می باشد و براین اساس از این جهت که پژوهش حاضر از نوع اقدام پژوهشی می باشد نمونه آماری یک پسر ۱۰ ساله می باشد. در ابتدا الگوریتم رفتار فعلی ADI-R از کودک گرفته شد. روی گروه آزمایش مداخله قصه انجام گرفت . سپس مجددا الگوریتم رفتار فعلی گرفته شد. جلسات قصه گویی در ۱۲۰ جلسه ۳۰ دقیقه ای در بازده زمانی ۵ ماه اجرا شد. با توجه به آمار توصیفی به ارائه شاخص های مرکزی و پراکندگی میانگین و انحراف معیار پرداختیم و سپس به منظور مقایسه نمرات دو گروه آزمایش و کنترل با استفاده از آمار استنباطی تحلیل کواریانس به مقایسه میانگین گروه ها در مهارت های اجتماعی پرداخته شد. با توجه به یافته های تحقیق، قصه خوانی بر کیفیت غیرکلامی و کلامی کودک و همچنین بر نمای قالبی – تکرار و محدود کودک اثرمعنادار دارد. یعنی قصه خوانی، یک روش موثر برای افزایش تعاملات اجتماعی کودک می باشد و می توان از این روش در مدارس کودکان مبتلا به اوتیسم نیز کمک گرفت.

کلیدواژه ها:

قصه خوانی ، تعاملات اجتماعی کودک ، اوتیسم.