مدیریت بحران و تاب آوری شهری در برابر بلایای طبیعی

این مقاله به بررسی رویکردهای نوین در مدیریت بحران های شهری ناشی از بلایای طبیعی (مانند سیل، زلزله، و موج گرما) و استراتژی های افزایش تاب آوری (Resilience) در محیط های شهری می پردازد. تمرکز اصلی بر تلفیق برنامه ریزی سنتی با فناوری های نوین، استفاده از مدل های پیش بینی و توسعه زیرساخت های مقاوم خواهد بود. ارزیابی می شود که چگونه یکپارچه سازی سیستم های هشدار سریع و ایجاد شبکه های اجتماعی تاب آور می تواند خسارات پس از بحران را به حداقل رسانده و زمان بازیابی شهر را تسریع کند. در عصر حاضر که تغییرات اقلیمی و شهرنشینی فزا Fast شتاب گرفته است، تاب آوری شهری دیگر یک گزینه نیست، بلکه یک ضرورت استراتژیک برای بقای شهرها محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

مدیریت بحران ، تاب آوری شهری ، بلایای طبیعی ، برنامه ریزی شهری ، سیستم های هشدار سریع ، زیرساخت های مقاوم ، کاهش خطر بلایا (DRR).