سنجش تاب آوری زیرساخت های حیاتی شهری در برابر رویدادهای اقلیمی شدید

این مقاله به بررسی اهمیت و روش های سنجش تاب آوری (Resilience) زیرساخت های حیاتی شهری (مانند شبکه برق، آب، حمل ونقل، و ارتباطات) در برابر رویدادهای اقلیمی شدید (مانند سیل های ناگهانی، امواج گرما، و طوفان های شدید) می پردازد. تاب آوری به عنوان توانایی سیستم برای جذب شوک، بازیابی سریع عملکرد و سازگاری با شرایط جدید تعریف می شود. در این پژوهش، چارچوب های تحلیلی و شاخص های کمی برای ارزیابی آسیب پذیری و ظرفیت بازیابی این زیرساخت ها در اقلیم های مختلف ارائه شده است. تمرکز اصلی بر تلفیق داده های هواشناسی، مدل سازی آسیب و تحلیل شبکه ای برای ارائه راهکار هایی جهت ارتقای طراحی و بهره برداری این سیستم ها در مواجهه با تغییرات اقلیمی آتی است.

کلیدواژه ها:

تاب آوری شهری ، زیرساخت های حیاتی ، رویدادهای اقلیمی شدید ، مدیریت بحران ، تحلیل شبکه ، سازگاری اقلیمی.