مدل­سازی ریاضی چندهدفه برنامه­ ریزی تشکیل قطار با در نظر گرفتن محدودیت انتخاب مسیر در شبکه ریلی و فروش از دست رفته

مسئله برنامه ریزی تشکیل قطار  یکی از مراحل برنامه ریزی حمل بار در شبکه ریلی است که نوع و تواتر حرکت قطارها جهت جابجایی بارها را تعیین می کند و طبق یک طرح بهینه، نحوه تخصیص تقاضاهای حمل ونقلی به قطارهای برنامه ­ریزی شده را مشخص می نمایدکه با محدودیت هایی اعم از تنوع و ظرفیت قطارها، ظرفیت مسیرهای ریلی، رضایت مشتریان، انتظارات صاحبان شبکه ریلی و نیز محدودیت ایستگاه های موجود در شبکه (از لحاظ ظرفیت مرتبط با عملیات مانور واگن­ ها، پذیرش و اعزام قطارها) مواجه هست. این برنامه ریزی به دنبال دستیابی به اهداف متعدد من جمله تعدیل فشار عملیاتی در ایستگاه های شبکه راه آهن، افزایش سودآوری، دستیابی به رضایت مشتریان، جریان مطلوب بار در شبکه و نیز بهره ­برداری بهینه از ظرفیت ناوگان می باشد. با توجه به بررسی حاصل از تحقیقات مرتبط با برنامه ریزی شبکه حمل ونقل ریلی و تحلیل شکاف، در این پژوهش، یک نوآوری با رویکرد توسعه مدل مبنا و مبتنی بر مسیریابی با قابلیت امکان تصمیم گیری درخصوص پذیرش یا رد خدمات حمل بار تقاضا شده ارائه گردیده است. با عنایت به مدل چندهدفه، از روش­ های برنامه ریزی آرمانی و ال پی متریک استفاده گردید و به منظور تست و حل مدل، با بکاربردن داده هایی که بصورت تصادفی شدند، از نرم افزار گمز بهره گرفته شد. جواب­ های حاصل از حل مدل و در زمان مناسب، حاکی از کارایی و صحت مدل می باشد و مبین قابلیت مدل مزبور برای پاسخگویی به شرایط واقعی شبکه حمل ونقل ریلی است.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی تشکیل قطار ، برنامه ریزی مسیریابی ، بهینه سازی چند هدفه ، برنامه ریزی آرمانی ، ال پی متریک