تحلیل نقش عوامل شخصیتی و عادات افراد در انتخاب شیوه سفرهای کاری

تحلیل عوامل تعیین کننده در انتخاب شیوه سفرهای کاری، برای توسعه سیاست های کارآمد حمل ونقل شهری حیاتی است. اگرچه تاثیر متغیرهای اقتصادی-اجتماعی و مشخصه های سفر به طور گسترده مطالعه شده اند، اما عوامل روان شناختی مانند صفات شخصیتی و عادات رفتاری کمتر مورد بررسی نظام مند قرار گرفته اند. این پژوهش با هدف تحلیل نقش ابعاد پنج گانه شخصیت بر اساس مدل نئو، ادراک کاربران از سامانه های حمل ونقل، و متغیر عادت بر انتخاب شیوه سفرهای کاری انجام شده است. این تحلیل در کنار متغیرهای متداول تری چون زمان سفر، هزینه سفر، و مشخصات فردی صورت پذیرفته است. مطالعه موردی حاضر در منطقه ۶ شهرداری تهران اجرا گردید. داده ها با استفاده از ۴۹۰ پرسشنامه تکمیل شده جمع آوری شد که شامل پرسشنامه شخصیتی نئو، سوالات سنجش ادراک کاربران، و اطلاعات مربوط به سفرهای کاری بود. برای تحلیل داده ها، از رویکرد ترکیبی مدل های معادلات ساختاری  جهت استخراج متغیرهای پنهان ادراکی و مدل سازی انتخاب گسسته ترکیبی ترتیبی برای تبیین انتخاب شیوه سفر بهره گرفته شد. تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی منجر به شناسایی دو عامل ادراکی معنادار راحتی و اعتمادپذیری گردید؛ عامل زمان بندی از نظر آماری معنادار نبود. نتایج نشان داد متغیر عادت دارای تاثیر مثبت و معناداری بر تکرار انتخاب همان شیوه سفر است. از میان عوامل ادراکی، راحتی و اعتمادپذیری به طور معناداری بر انتخاب شیوه سفر تاثیرگذار بودند. در ارتباط با صفات شخصیتی، باوجدان بودن و روان رنجوری با کاهش مطلوبیت استفاده از حمل ونقل عمومی مرتبط بود، در حالی که سازگاری بالاتر، مطلوبیت آن را افزایش می داد. همچنین، سطوح بالاتر برون گرایی و باز بودن، مطلوبیت استفاده از تاکسی را کاهش داد.

کلیدواژه ها:

مدل های انتخاب گسسته ترکیبی ، مدل معادلات ساختاری ، ویژگی های شخصیتی ، عادات ، سفرهای کاری